Այս համաճարակը գտավ-խոցեց Արմինեին, Դավիթ Բլեյանին, ինձ․․․ հենց օդանավակայանի ճանապարհին։ Ժամը 4-ն է գիշերվա, սովորական մի ժամ, առօրյա` ոչ առօրեկան տրամադրությամբ․․․ Երկու ժամ հետո ես կլինեմ Երևան-Մոսկվա ինքնաթիռում, ևս երկու ժամ
Հոլանդիան միակ երկիրն է աշխարհում, ուր չկան անօթևան կենդանիներ: Իշխանությունները սեփական իրավունքներն են շնորհել կենդանիներին և լրջորեն պատժում են մարդկանց, որոնք կոշտ են վարվում կենդանիների հետ կամ լքում են նրանց…
Այսպես պարտադրում է իրենը Դավիթ Բլեյանը իրիկունն ութին… Երկու Աշոտիկ, ազարտի մեջ տան մեծ սենյակը սկզբում՝ մականի, հետո՝ գնդակի դաշտի վերածած խաղում են… Էս արջի քոթոթը խաղի մեջ` ոնց որ ես… —
Կյանքը չափվում է ոչ թե շնչելու և արտաշնչելու քանակով, այլ այն քանակով, այլ այն պահերով, երբ շունչդ կտրվում է: Այսպես կարող է ու գրել է հայտնի սատիրիկ Ջորջ Կարլինը հատուկ
Պարտադիր է, հա՞, որ իմ գիրն էլ, որպես մեդիատեքստ-նյութ, վերնագիր ունենա. համացանց կոչվածը չի ընդունի իր ընտանիք… Դավիթ Բլեյանի ճղղոցը լսեցի. «Ինչո՞ւ է պարտադիր, ինչո՞ւ չի կարող առանց վերնագիր… որ
— Ձեզ ինչ-որ բան բերեմ, հա՞,- մատուցողը՝ Պիկասոյին… — Հա, ատրճանակ,- անելիքը չիմացող հանճարը՝ խելահեղ, Մոդելյանիին ուղղված… Մոդելյանիի Ժանն արդարանում-բացատրում է մորը. — Առանց նրա ես կմեռնե՜մ… — Նրա հե՛տ
Ավելի լավ է՝ նախ դու նրանց սովորեցնես, թե ինչպես է ծաղկում ծաղիկը… Ե՞ս եմ ասել, միշտ սքանչելի Ռուզան-Սյուզի Քանանյաններ, ձեր անմոռաց ժպիտներով, համը չկորցնող տոլմայով, ընտանեկան, տեսնո՞ւմ եք՝ չմոռացվող միջավայրով…
Դուք եղե՞լ եք Սեբաստացի ագարակում իրիկնային մի ժամի, երբ սարի ետևում շողերն են մեռնում։ Տեսե՞լ եք շառագունած երկինքը մութին մեջ, անցել ագարակով հյուսիս-հարավ, հարավ-հյուսիս ճառագայթներով ու ագարակի գյուղական իդիլիայում վայելել
Ի՜նչ լավ է, որ ներքևում, մեր բնակելի շենքի 1-ին հարկում, աստիճանավանդակի թաքստոցում հեծանիվս է պատրաստ սպասում. ով հետևել է իմ երեկվա, երեկ չէ մեկէլ օրվա գրերին, կենթադրեր, որ այսպիսի տրամադրությամբ
Աշխարհքի ստեղծագործությունը. մարդն ստեղծվում է Աստծո պատկերով… Երեկ իրիկունն 9-ից մինչև առավոտ 7-ը ես մահիճում եմ եղել. այսպես տարին մեկ-երկու անգամ է լինում, օրագրով իմ կարելի է ճշտել, թե որ