Թեժառույքում, Մեղրաձոր-Հանքավանում
Ջրի պակասի հետևա՞նք է, որ հայաստանցիները, ի մասնավորի՝ երևանցիները, քիչ, շատ քիչ են ջրում-ջրի ափին ապրում, ջրում լողում… Մեկը դներ ու չափեր՝ միջին երևանցին միջին հաշվով տարեկան քանի՞
Ջրի պակասի հետևա՞նք է, որ հայաստանցիները, ի մասնավորի՝ երևանցիները, քիչ, շատ քիչ են ջրում-ջրի ափին ապրում, ջրում լողում… Մեկը դներ ու չափեր՝ միջին երևանցին միջին հաշվով տարեկան քանի՞
Գևորգ Հակոբյանը մեր գո՞հ մնաց իր ավագ ծննդյան օրից՝ չի իմացվի… Լավ է, որ Հակոբյանների ավանդական հայաթին միացան Մարմարյա սրահն ու Գեղարվեստի բակը. որքա՜ն հուզիչ պահեր եղան օրվա մեջ։ mskh-ի
Ես գիտեմ, որ ժամը 7-ին առտու պիտի հեծանվով դուրս գամ տանից, Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու մոտից Արցախ ճանապարհեմ ռազմամարզական ճամբար մեկնող կրթահամալիրի պատանիներին… Անաստասավանից մեզ հեծանվով կմիանա նաև օրվա հերոսը՝ Գևորգ Հակոբյան հոբելյարը:
Մեր օրն սկսվեց Մոցարտով. մենք վայելում ենք Դավթի «Օհանավանի Գարիկ պապիկի»՝ իմ քրոջ ամուսնու, Նազենի, Էդիտ, Սուսան Հովհաննիսյանների հայրիկի, Նազենի կրտսերի, Սերժի ու Գոռի պապիկի, իմ լավ ընկերը դարձած փեսայի
Շաբաթ երեկոյան Դավիթ Բլեյանի հետ Հանրապետության հրապարակի մետրոյի կայարանով, Հյուսիսային պողոտայի նորոգված այգով խաղալով տուն ենք գալիս… Պարտեզից հետո Դավիթը հավեսով-լույսով խաղացել է Զառա-Լիլիթ Առաքելյաններ արմաղանների հետ, խոսեցրել նրանց… Հիշեցնեմ,
Կիրակիին նախորդող շաբաթը աշխատանքային եղավ: Կրթահամալիրի Բանգլադեշը սեբաստացի պարտիզպանները, սովորողների և ուսուցիչների տարատարիք խմբերը, ծնողական կոնկրետ ու սրտաբուխ աջակցությամբ, համերաշխ-կապակցված-խելամիտ աշխատանքով, բոլոր դպրոցներում առանց բացառության, ներկայանալի դարձրին` պտղատու ծառերի շարքեր
«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը:
Բլեյան Դավիթն ու ես փնթի Սեթին էլ, մանրէ դարձած սեթիկներին էլ բոլոր միջոցներով հետապնդում ենք ամենուր, նրանց հետևից մտնում լողարան, տկլորացնում Դավթին, ցնցուղով, ավելի ուժեղ ջրի շիթով գտնում նրանց, հանում բոլոր
Մերի Շարոյան, Մոսկվայի ՎԳԻԿ-ի (Կինեմատոգրաֆիայի համառուսական ինստիտուտ) քննասենյակից, փշաքաղվեցի քո տեքստից, տեղս չեմ գտնում գիշերվա 4-ի, 5-ի արանքում… սովորական ջուր եմ խմում, գրասեղանիս՝ «… ի՞նչ կապ ունի կրթահամալիրն այն բանի հետ,
Ա1+ Ապրիլ 10,2015 12-ամյա պարտադիր կրթությունը ավելորդ բեռ է աշակերտների համար։ Սովորելու ցանկություն չունեցողը 3 տարի դպրոցում անցկացնելու փոխարեն, կարող է ավելի օգտակար գործով զբաղվել. այս կարծիքն ունի «Մխիթար Սեբաստացի»