Վերնագիրն առել եմ Հովհաննես Թումանյանի «Հայ գրողների ընկերությունը 1913թ.» ելույթից, որ կազմված է առաջին երեկույթի ներածական խոսքից և եզրափակման խոսքից… Սկզբից ասեմ, որ Թումանյան Հովհաննեսի այս խոսքը Զարուհի Առաքելյանի բարեհաճությամբ
«Մխիթար Սեբաստիացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանին հաճախ կարելի է տեսնել հեծանիվով Բաղրամյանի ցույցերին: Լսելով Past.am կայքի անունը՝ նա մեզ ասաց. «Փաստ է, որ ունենք խաղաղ հանրահավաք, փաստ է, որ խաղաղ
Հուլիսը նոր-նոր է իր իրավունքների մեջ. այս աջուձախ հաստատված «անշարժ-անհաղթահարելի-անտանելին» ուրիշ ի՞նչ է, եթե ոչ երևանյան բանգլադեշյան իրավունք ամառվա՝ հուլիսի… Ոռոգման հետ կապված հոգսերը դառնում են առաջնային-կարևոր, ու դրանք անվերջանալի
Բաղրամյան պողոտայում անցկացվող նստացույցով Երևանի կենտրոնն իմաստ ստացավ, ազնվացավ, և այսօր նստացույցը Հայաստանի ամենահետաքրքիր բանն է։ Այս մասին Epress.am-ի հետ զրույցում ասել է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը։
Օրը՝ հուլիսի 3-ը, բաց է. ես այն սկսում եմ պատշգամբում. դիմացս, դեպի Շուշանի սենյակ, Նորքի բլուրն է՝ իր հեռուստաշտարակով։ Երեկ երեկոյան 11-ին մոտ Բաղրամյան պողոտայից հեծանվով գալիս էի. Սայաթ-Նովա-Խանջյան ճանապարհից
Գրիգոր Խաչատրյանին է պատկանում թևավոր դարձած խոսքը. «Կրթահամալիրում մենք չենք աշխատում, մենք ապրում ենք»… Իրեն, իհարկե, ասածը չի վերաբերում՝ հիմա նա աշխատել է ուզում ընդամենը… այն էլ առողջությունը չի ներում. ինչ
Հունիսի 30-ը՝ այնքան լեցուն գործերով, թվում է՝ չպիտի ավարտվեր… Դեռ ժամը 18.00 էլ՝ կառավարման խորհրդի նիստ՝ մեկը մյուսից տարողունակ հարցերով. թվում է՝ մարսված-յուրացված, խնամքով նախապատրաստված, հիմնավորված նախագծերով: Ահա ինչու` մեր
Ամեն բառ մի աշխարհ է Դավիթ Բլեյանի համար: — Հայրիկ, ի՞նչ է ավազանը, որ դու ասում ես՝ Դավիթը լողա ջրավազանում… — Ավազանը ջուր է ամբարում՝ ջրամբար է, ջուր է հավաքում,
«Կենտրոն» TV-ում հունիսի 26-ի «Հայկական ուրբաթ» հաղորդման թեման ընդունելության քննությունն է։։ Հաղորդման հյուրերն են կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը, Երեւանի ավագանու անդամ Անահիտ Բախշյանը, մեդիափորձագետ Սամվել Մարտիրոսյանը։ Հաղորդման հեղինակ և վարող՝ Պետրոս