Վահան Թոթովենցի միշտ սիրելի-հուզիչ «Կյանքը հին հռովմեական ճանապարհի վրա» պատումի արձագանքով ու մեր հունվարյան ուսումնական ճամբարների հաղորդակցային աշխույժից ծնվեց իմ կենսապատումի հերթական, թվով 910-րդ գիրը․․․ Միջին դպրոցի Գոհար Եղոյանի մոբիլ ջոկատի
Այսպիսին է ինձ երևում ու բոլոր սեբաստացի ճամբարականների հունվարի կյանքով դառնում մեր կրթահամալիրը. այսպիսի՝ բաց, անվախ, բացճակատ, ժպտերես համակարգի կողմնակից ու շինարար է ճանաչում մեզ կրթահամալիրի խորհրդի նախագահ, Լևոն-Հրաչյա զույգերի,
Վերնագիրը, իր սկզբով, վերցրի լրագրողական համայնքի՝ 2016-ի իմ նախընտրած լրագրողից՝ սիրով․ մեր Արիանայի «Ճամփորդ»-ի 49-րդ համարում «Ի՞նչ է նշանակում լինել հայ» հրապարակումն է․․․ Ի՞նչ է նշանակում լիել հայ․ մտորում է Արիանան՝ սոցցանցերում
Հիանալի է, արի նստիր, խոսենք, թե չէ խռովելս որն է… Վիկա Նավասարդյանն այսպիսի տրամադրություն փոխանցեց ինձ, ու ես իմ հունվարի 16-20-ի կարևոր անելիքի՝ խոստացած-պահանջված իմ նախագծով գնում-գալիս էի, տալիս-առնում… Թողեցի
Իմ կյանքը-գործը իրավապաշտպանություն են եղել ու մնում․․․ Քննչական մեկուսարանում հենց դրանով էի զբաղված երկար ու ձիգ, ո՞վ կհաշվի` յոթ հարյուր իննսուներկո՞ւ օրեր։ Քննչական մեկուսարանից դուրս իմ առաջին գործը դարձավ «Տանիք»
Նախագծային ճամբարի 2-րդ շաբաթը կրթահամալիրում Կրթահամալիրի դպրոց-ճամբարի՝ հունվարի 16-ի, 17-ի, 18-ի, 19-ի, 20-ի աշխատանքային ծրագիրը-աշխատակարգը, նախագծային խմբերի, ջոկատների օրվա անելիքը խնդրում եմ համապատասխանեցնել այս բովանդակությանը. դպրոցի գիտագործնական հավաք. մյուս բոլոր դպրոցների
Հնի ու նորի ճամփաբաժանին ես խորը քնեցա․․․ Շուշանի հրաժեշտո՞վ՝ «պա՛պ, դու գնա, խորը քնի», Շուշանի՝ Դավթի-Վահանի համար երգո՞վ «Արի, իմ սոխակ», որ երեկ լսեցի՝ որքա՜ն գորովանքով էր Տաթևը երգում Վահանի
Հայտնի բան է՝ ախորժակն ուտելիս է գալիս, կենդանի խոսք ու զրույցով, համով-հոտով…. Հավեսն էլ ուսումնական ճամբարների հետ է գալիս․ օրերի արդյունքը և՛ համեղ է լինում, և՛ շահավետ․․․ Այսպիսին լինում են
Սիրելիներ, իմ խոստման համաձայն (տիարի խոստում է, կատարում եմ). հունվարի 13-ին «Հին Նոր տարի-ճամփաբաժան» տոնախմբությունն է Մարմարյա սրահում, ժամը 14.15-ից, որպես մեդիաուրբաթ-համերգ-ներկայացում-ցուցադրություն… Եկեք մեծուփոքրով, հին ու նոր շրջանավարտով, ծանոթ-անծանոթով…. ձեր ուրախությամբ, ձեր անակնկալներով։ Եթե
Ա՜յ քեզ Հայկուհի՝ օրագրով, օրվա հիացումով, հերոսով․․․ Պեստալոցցին կնախանձեր․․․ Հիմա՝ այսօր, ուռա՜, առտու 5-ին մոտ, ես մոտենում եմ վերջապես ավազանին՝ խոհանոցի լվացարանին, իմ գրի-խոհի-ընթերցումի-ծեսի ջուրն էլեկտրական թեյնիկի մեջ լցնելու, ես խնամքով