Վերից եմ նայում արծվի ճախրանքին…
Լեւոնն ու Հրաչը 5 օր իրենց դպրոցի կազմակերպած ճամբարում էին, Սեւանի «Ժայռ»-ում … ես, Նարեն ու «Տիեզերք բենդն» (կրթահամալիրի ծնո՞ւնդ) էլ նախավերջին օրվա երեկոյան այցելեցինք իրենց։ Բայց այլ բան եմ
Լեւոնն ու Հրաչը 5 օր իրենց դպրոցի կազմակերպած ճամբարում էին, Սեւանի «Ժայռ»-ում … ես, Նարեն ու «Տիեզերք բենդն» (կրթահամալիրի ծնո՞ւնդ) էլ նախավերջին օրվա երեկոյան այցելեցինք իրենց։ Բայց այլ բան եմ
Այս անգամ՝ Որոտանի, նրա եզերքին փռված Սյունյաց աշխարհի, որպես Աշխարհացույցի մաս… Բացվող օրվա հետ վեր թռան հանկարծ Լույսի խտուտից զարթնած սարերը, Իրար շալակած սարը բարձրացան Իրար պաղ ու շոգ շնչառությունից
Առավոտ է, ու Դավիթ Բլեյանը՝ անհավես… Արմինեն ակնհայտ վրիպել է, ու Դավթին՝ իր տղուկին, տանը թողնել չի կարելի… ուրիշ ի՞նչ կմնա տնային գործերին հանձնված մայրիկի ուշադրությունից դուրս մնացած Դավթին անելու՝
Հեքիաթն այսպես սկսվում է՝ լինում է… այսպես ավարտվում է՝ չի լինում, ըստ Դավիթ Բլեյանի։ Այսպես եմ սկսում իմ կախարդական չորս հատ մեկով համարակալվող իմ գիրը… Հո ամեն ինչ այդպես չի՞
Իմացա՞ք՝ մշտական վարսավիր, սեբաստացի Հրայրի և Հովսեփի հայրիկ Իսրայելի մոտ մազերս մարզիկի սանրվածքով կտրել եմ, ու երեկ առավոտվա ճախրանքը հեծանվային դրախտի ճամփով՝ Խանջյանից ծովակալ Իսակովի ափով-Երևանյան լճով-Սեբաստիայով, նաև սրանից է․․․ Ճամփի
— Դրա համա՞ր է կռիվը շարունակվում․․․- հայ-ադրբեջանական հակամարտությունն էլ վեց տարեկան դարձող Դավիթ Բլեյանի հետաքրքրությունների շրջանակում է։ — Չէ՜, ես զինվոր չե՜մ դառնալու, շինարար եմ դառնալու, երևի ճարտարապետ․․․ — Համլետ
Իզմիրի հայերը 95 տարվա ընդմիջումից հետո առաջին անգամ Իզմիրի Սուրբ Հովհաննես տաճարում Սուրբ Աստվածածնի պատարագին են մասնակցելու 2017-ի օգոստոսի 14-ին … Կապ տեսնում եք Իզմիրի միջազգային ճամբարին կրթահամալիրի պատանիների 6
Իրիկունը 8-ին տանն ենք․ Դավիթ Բլեյանը բազմոցին, էկրանի առաջ, իր TV-մեդիա հերոսների կարոտն է առնում։ Արմինե վարորդը չեմպիոն-ռեկորդսմեն վարորդի ցուցանիշներն է ճշտում՝ 330-350 կմ, մինչև Սևան, Սևանի շուրջ, պարագծով ողջ
Որտեղ հայն ապրում է, այնտեղ է նրա տունը, պետք չէ այն սփյուռք անվանել․․․- այսպես է ասում Ամերիկայում բնակվող երաժիշտ Արտո Թունջբոյաջյանը։- Տարին 3-4 անգամյա պարբերականությամբ եմ Հայաստան այցելում։ Այն անգամ մի փոքր
Մեր մանկավարժության սահմանում է՝ հոգատարություն առանց սահմանների։ Լավ է, որ հանդիպում ենք իրական կյանքում Լիլիթ Շահբազյանի նման կնոջ, հոգեբան-մանկավարժի, ում երաժիշտ տղան՝ սեբաստացի Դավիթը օրերս վերադարձավ Իզմիրի միջազգային տիեզերագիտական ճամբարից,