Այս օրվա գիրը առավոտվան թողնելու չէ. թարմ-հավեսով պիտի ասվի, իսկ գիշերը օր կփոխի… Կեսգիշեր է: Քիչ առաջ ես վերադարձա քաղաքն այս օրերին բռնած միտինգավորների բանակումից: Այնքա՜ն կյանք կար Բաղրամյան պողոտայի
— Մայրի՛կ, ես քո կաթն եմ ուզում,- Դավիթը ձգվում է դեպի մայրիկը. տարածվում է, գլուխը խոթում… — Ես կաթ չունեմ. համ էլ դու պուճուր չես, Դավի՛թ: — Ես արդեն մեծ
Սեպտեմբեր, 2008թ., Երևան www.newcaucasus.com Հարցազրույց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն, Հայաստանի նախկին Լուսավորության նախարարի հետ — Ինչպիսի՞ն են Վրաստանի օգոստոսյան իրադարձությունները թվում Հայաստանից: — Դժբախտաբար, Ռուսաստանում շարունակում է գերիշխել կայսերական մտածելակերպը:
Այսպես հաճախ չի լինում, որ արթնանում ես ու ոչ միայն գիտես՝ ինչ ես գրելու, այլև գիտես վերնագիրը, գիտես՝ ինչպես ես սկսելու, շարունակությունը գիտես. արթնանում ես՝ գրելու, որոշակի տեքստ փոխանցելու համար,
Сентябрь 2008, Ереван, www.newcaucasus.com Интервью с директором образовательного комплекса «Мхитар Себастиаци», экс-министром Просвещения Армении — Какими видятся из Армении августовские события в Грузии? — К сожалению, в России продолжает сегодня
«Առաջին լրատվական». 22.03.2015թ.
Առտու 5-ից շուտ հիմա չի գրվում… Լույսը չբացվի՞, որ տեսնես՝ ինչ է կատարվում՝ կա՞ աշխարհը, ի՞նչ տեսք ունի գիշերից հետո… Առանց տեսնելու ի՞նչ գրես, ո՞ւմ համար… Ամենօրյա գիրը զոռի բան
Զոլյան Սուրենին, Տիգրանի և Զոյայի հայրիկին՝ լեզվաբան-պրոֆեսորին հանդիպեցի Մայր դպրոցում՝ վարժարանի 9-րդ դասարանցի դարձող տղայի ուսումնառության պայմանագրի կնքման ճանապարհին… Քայլեցինք Մայր դպրոցով. որքա՜ն գոհ էր կրթահամալիրից, որքա՜ն ոգևորված՝ փոփոխություններով միջավայրի… կյանքով,
Դավիթ Բլեյանն իր հերթական «վոյաժ»-ն արեց գիշերվա 4-ին. գոռալով-կռվելով-պահանջելով. Բլեյան է, էլի… Իր սենյակից հասավ ծնողական ննջարան. մինչ այդ իր սենյակի հատակին գցված մեծ ներքնակից բարձրացել էր իր մահճակալին… Մեր
Զուլում շաբաթ էր. հաղթահարեցինք ես՝ վաթսուն տարեկան հետևողական-սրընթաց գլորվողի, Դավիթ Բլեյանը 3 տարեկան 3 ամսական դարձածի հերթական շաբաթը… Արմինեն է ծանր տանում. ինչո՞ւ. երբ տարին իսկի գարունն էլ չի ճանապարհել: