Հիմա, երբ Զանգին այնպես է խուժել իմ կյանք-աշխատանք-ընտանիք-ինտիմ, տնօրինում է իմ ժամանակը, երկուշաբթիից ուրբաթ-շաբաթ… այսօր նաև՝ կիրակի, իմ մտքերը Զանգիի հետ են, նրա ջրերի, ավազանի, նրա բնակիչների, ես ինձ բռնացրի,
Որքան էլ ասեք՝ չէ, ես շփոթվում եմ կորցնելու աստիճանի, երբ իմ անձը հայտնվում է իմ սիրելիների ու հարազատների-ծանոթ-բարեկամների ուշադրության կենտրոնում, ծննդյան օրվա առթիվ, թե, ասենք, 1000-րդ գրի։ Ես ուրիշ եմ
Մեզ միավորող գործունեությո՞ւն է դարձել իմ օրագիրը… Ելենա Խոդիկյան, շարունակո՞ւմ ենք միասնացման այս հյուսը, կունենանք հրավեր-կանչ որևէ խմբով, դպրոցում, սեբաստացիական աշխարհի մի անկյունում, քայլքով-հեծանվաերթով, ինչպես երեկ, իմ կողմից անարձագանք չի մնա, կտեսնենք–կլսենք–կգրենք mskh.am-ում,
1921թ. մայիսին ք․ Երևանում գրված «Ութնյակներ արևին»-ը, նրանցից յուրաքանչյուրն ու ամբողջը միասին… Չարենցը հենց մեր այսօրվա՝ 1000-րդ ու ամբողջ գրի մասին-համար է՞ գրել… Ա՛յ, օրինակ… Բորբ մի աղջիկ զարկեց ձեռքով
… հզոր շրթամբք, վճռահատ, ազդու բարբառով, երկնալից բերանով, քերովբեական լեզվով գոչյաց. — Հրազդա՛ն, դո՛ւ ես իմ այսուհետև նազելի՛ բնակարան: Ողջ օրը երեկ ես, իհարկե, հուզված էի (ողջ՝ գրում ենք ղ-ով,
«Վերք Հայաստանի» Զանգի հավելված Կարդում է՝ Աշոտ Բլեյանը
Այս օրով՝ 2017-ի ապրիլի 4-ով, մեր աշխարհում ուսումնական նախագծերը՝ գործերը կենսական-բազմազան, իրադարձությունները-դեպքերը, նոր ռիթմ պիտի ստանան՝ ապրիլյան… Շո՛ւտ արեք, սեբաստացիներ, ապրիլն անցնում է… Կկարողանա՞ մեր 8-րդցի Վաչեն՝ իր գերմաներենով-երկրագործությամբ-պարով ոգևորել Գերմանիայի
Ձայնագրությունը` «Հյուսիսափայլ» ռադիոյի. Քրիստինե Շահբազյան