Մարդո՛ւ կորուստը կորուստներից ամենամեծը, ամենաողբերգականն է… Այստեղից էլ տենդագին փնտրտուքը մարդու, նրա հայտնաբերման ուրախությունը ու թողած տպավորությունը՝ անջնջելի… Մի սիրուն Աղասի Քանաքեռի կորած տներում որ տեսավ Խաչատուրը մեր ո՜նց գրականություն-լեզու բերեց
Թող քո խոսքը լինի՝ այո—ն՝ այո, և ոչ—ը՝ ոչ: Սրանից ավելին չարիցն է: Երեկ շաբաթ էր, այսօր՝ կիրակի… – Ինչպես բոլոր-բոլորի տներո՞ւմ, հայրիկ… Այո, Դավիթ Բլեյան: Մենք՝ հայր-որդի Բլեյաններ, շուտ ենք
Այնպես չէ, որ իմ կյանքում բլոգային անշարժություն է։ Հա՛, նույն ժամն է՝ երեքը գիշերվա, բայց կիտրոնաջրի կողքին փոխինձ է թարմ-գայթակղիչ, Դավիթ Բլեյան լուսնահարը, մի բոյի՜ն նայեք, քշել է, սպասել չի
Ահա այսպիսի բարեմաղթություն հնչեց երեկ ուշ երեկոյան «Թումանյան 40» ակումբում, բարեկամների սեղանի շուրջ… Տեր և տիկին Թումանյանների հետ էի՝ կրթահամալիրի լոսանջելեսցի բարեկամների, որ ընտանիքի տարբեր կազմերով տարին մեկ անգամ, հուզիչ
Ապրիլի 4-ին, իհարկե, պատրաստվում եմ, բայց այնպես, որ չշեղեմ սեբաստացի ընտրողներին ապրիլի 2-ի համազգային ընտրությունների մասնակցությունից… Տեսեք՝ ի՜նչ դիտորդական առաքելություններ ունենք… իսկական մշակութային դեսանտ… Կրթահամալիրի տնօրենին ներկայացվող պահանջների մեջ բացակայում է տնօրենի
Ես, գիտեք, Աժ պատգամավորի թեկնածու չեմ, կուսակցական չեմ (անգամ ծպտյալ), ընտրական հանձնաժողովի անդամ-դիտորդ չեմ, հասարակական որևէ այլ ծանրաբեռնվածություն չունեմ, ՀՀ ԱԺ ընտրություններին 2017թ. ապրիլի 2-ին մասնակցում եմ որպես ընտրող։ Ես
Պիկասո՞ն… չէ, ամեն օր հանրահայտ դարձող մեր ութերորդցի Նանոր Հովհաննիսյանն է ասել, ես նրա բլոգում եմ կարդացել-կարդում-կկարդամ… Պիկասոյին ու այս շարքում մյուսներին էլ ես ո՞նց կհանդիպեմ-չեմ հանդիպի, եթե ոչ Նանորի ու
Լավ է, որ իմացա՝ ինչ բան է կարոտը. գրում-ներկայանում է իր բլոգում իր կարոտով մեր 8-րդցի Անգելինա Արզումանյանը, և ես նրա կարոտից անակնկալի եմ գալիս: Այս ե՞րբ, այսպիսի՜ հասունացում… Քո
Բարի-պարգև կիրակի։ Այդպիսին էր և երեկվա շաբաթ օրը, որ սկսվեց մինչև ժամը 9-ը, Զանգիի Սեյրան բարձունքին, հեծանվի վրա․ անցավ ողջ օրը և՛ բարձունքն ինձ հետ, և՛ հեծանվի վրա․․․ արշավային-ճամփորդական, Զանգվի
Օրն իմ, մի ժամ ուշ, երկու ժամ շուտ, գիշերով-առտու, այգով-ցայգով, պիտի սկսվեր ու սկսվում է այսպես՝ համակարգչի առաջ, մեդիա-քաղաքական իմ պտույտով… Սովորական օր է։ Իմ պտույտն է ավելի ու ավելի