Կարևոր ձեռքբերումներով հունիսյան պապիկ ստացվեց ինձանից… Ամենակրտսեր թոռնիկ Վահան Սերոբյանի կրծող-ամուր ատամները հայտնվեցին, նրա քույրիկ Արևիկ Տատինցյանը տենդագին պատրաստվում է Իզմիրի միջազգային տիեզերագիտական ճամբարին, գեղարվեստի ցուցասրահում մասնակիցը եղավ «Գեղարվեստը Միջին,
Մեր ուսումնական ճամբարներն են այդպիսիք, մեր Ամառ 2017-ի նախաձեռնությունները, մեր «Գեղարվեստը կրթահամալիրում» անունը ստացած, տարիներով ձևավորված բաց հանրային համակարգը՝ իր շուրջտարյա գործունեությամբ… Բազմաճյուղ գեղարվեստ՝ կերպարվեստի, երաժշտության, կինո-ֆոտոյի, թատրոնի, գրականության, զարդակիրառական ուղղություններով,
Դավիթ Բլեյանն իրիկունը տնային խաղի՝ մտածողության զարգացման քարտերով լոտոյի ընթացքում, խաղով տարված կարդացել է 143 բառ-բառակապակցություն-նախադասություն… Մեր ավագ դպրոցի իր քույրիկ Մելինե Մարտիրոսյան խաղընկերն է հաշվել։ Ինչ էլ գլխի է
Մեր Նորայր Ասատրյանն է հայտարարում «Լապտեր» պատանեկան ամսագրում, ես էլ շարունակում եմ վերնագրով Նորայրի իմ թվով 1061-րդ գիրը… Հիմա դա այլևս քթի հարց չէ. հիմա սկզբունքի հարց է՝ կրկնում եմ ես
Ճամփորդության գերազանցիկ, ճամփի նախանձելի ընկեր… Այսպիսին էր Դավիթ Բլեյանը թիֆլիսյան ուրբաթ-շաբաթ-կիրակին, ուղեկից մեծահասակ եռյակի միաձայն գնահատմամբ: Ճամփորդությունը հասունացնում է մարդուն. մենք տեսանք այս անգամ, տեսնում ենք-զմայլվում ամեն անգամ միասին լինելիս…
Բարի առավոտ, Հայաստան: Թբիլիսիի Բոմոնդ Գարդեն հյուրանոցի 706 սենյակի պատշգամբում եմ սկսում իմ օրը-գիրը. պայծառ կիրակի քեզ և կենսական-հասունացած խնդիրների լուծումների ամառ յուրաքանչյուրիս, սեբաստացի-ոչ սեբաստացի… Միստր Յուրան իր սիրալիրությամբ վերականգնեց-հավաստեց
Ճամփորդի գնալն է իրենը, գալը՝ Աստծունը․ ճամփորդն անշտապ է, հատկապես ճանապարհին։ Ամենը կսպասեն, թող սպասեն։ Շտապե՞լ՝ ո՞ւր, երբ ճամփորդությունն ինքնին հե՛նց ընթացքն է, ճանապարհը։ Կարևորը ճիշտ ժամին, ժամանակին մեկնումն է.
Երբ սովորականի պես, 1057-րդ անգամ անընդհատ, ցերեկը ժամը 3-ին մոտ իմ բլոգում կլուսարձակի օրվա գիրն իմ, մենք Թիֆլիսում կլինենք… Յուրա Գանջալյանի սիրալիր առաջնորդությամբ, Արմինեի ու Դավթի հետ։ Ճամփորդական դիտարկումներն իմ
Կրթահամալիրի խորհրդանիշը դարձած ուսումնական (հիմա՝ հունիսյան-ամառային, ողջ ամառվա) ճամբարներում, սեբաստացի ճամբարական Հայկի ձևակերպումն է, հունվարյան ուսումնական ճամբարների համն ու հոտը՝ լազաթը, նոր-նոր հաղթահարվում է թթով-լողով-հեծանվով, թափառումով հայրենագիտական… ճշգրիտ է այսպիսի
Իրական պատմություն է. դիտեք այս մեկ րոպե, վեց վայրկյան տևողության նյութը. ամեն ինչ այստեղ տեղական է, իսկական՝ և՛ Բանգլադեշը, որպես բնակավայր, և՛ դպրոց-պարտեզը կրթահամալիրի մի անկյունում՝ Գեղարվեստ հայտնի տարածքում, և՛