Ճամփորդություն-հայրենագիտական մեր թափառումներին հաճախ են հնչում՝ մենք («Սեբաստացիներ» ուսուցչական երգչախումբը՝ իր որևէ կազմով՝ ուսուցչական, վոկալ, պատանեկան, մանկական) այստեղ երգել ենք, ու պատմությո՜ւն մի, ինչպես երեկ, Եղվարդի Սուրբ Աստվածածնում. այստեղ երգել են
Քանի՜ հոգու կնքահայր եմ ես, սա ասվիլ չի… Եթե անգամ մատյան պահելու, սանիկներիս արձանագրելու որոշում կայացրած լինեի, մկրտությունների իմ պատմությամբ-ձևով-պայմաններով, հնարավոր չէր լինի իրագործել… Ինքս ուշ եմ մկրտվել, երբ ամուսնացած արդեն, պատրաստվում
Համաձայնեք, որ մի տեսակ սովորական դարձած, բայց տարօրինակ վիճակ է. քո ողջ օրվա 14 ժամը ընկերներիդ հետ Բանգլադեշի արևի տակ, կրթահամալիրյան, հուլիսյան նախագծերին տրված՝ կառուցումի, ստեղծումի վաստակումով հանգչես, արթնանաս ու
— Ի՞նչ եք կարդում հիմա, ի՞նչ է դրված ձեր սեղանին,- հետաքրքրվում է իմ օրագրի համառ ընթերցողը։ Մխիթարյան հրատարակության «Գրական ցոլքեր» շարքից՝ Արփիար Արփիարյան ու Միսաք Մեծարենց։ Այդ շարքի գրքերը «դպրոցական
Ջանի Ռոդարին ունի ստեղծագործական երևակայության խթանիչ-առաջադրանքներ երեխաների համար, այսպիսին օրինակ՝ ի՞նչ կլիներ, եթե աշխարհից հանկարծ անհետանար շաքարը… Պատկերացրի՞ք անշաքար պաղպաղակը, շոկոլադը… Երեխաները, չգիտեմ, բայց մեծահասակները միանգամից կոգևորվեի՞ն, Սամվել Ալեքսանյանի բիզնեսը ճա՞ք
Վռազ իմ օրվա գրով օգնեմ քաղաքացուն՝ արդեն իր շենքի դիմաց հանդիպած բռնությանը։ Ոչնչից մի՛ վախեցեք. վախեցեք մի բանից՝ վախից… Ու հաղթեք վախին՝ ամեն կոնկրետ դեպքում՝ կոնկրետ մարդու, վայրում և պահի… Ոստիկանները տանում
Երեկ արթնացա այս տողերով․ կրկնեցի-փնտրեցի-գտա գրքում Թումանյան Հովհաննեսի «Աղբյուր» անվանումով․ Ու տվավ իր օրհնանքը Անցվոր մարդը էն բարի․ «Քո շինողի օր-կյանքը Ջրի նման երկարի՜․․․» Մեր աշխարհի նոր անկյունում, մեր հերթական
Նապոլեոն Բոնապարտ նվաճողին վայել դիրք է իմ նոր հարթակը, ահա ինչու գլխագրի համար դիմեցի աշխարհակալին, որտեղ այսօր ես կլինեմ 8.15 առավոտյան՝ որոշելու մաքրման աշխատանքների այն ծավալը, որ պիտի իրականացնի հենց
Կիրակի է։ Դավիթ Բլեյանը երրորդ օրն է վատառողջ։ Մենք պիտի այցելենք Լիլիթ Բլեյանի ընտանիքին, Պտղնիի ամառանոց` Սոնա Հովհաննիսյան թոռնուհու ծննդյան օրվա մեր հիացմունքի ցույցի․․․ Սոնան, երեկ մանկական սրճարանում իր ընկերների հետ
Թոփիկյան Հարությունին ո՞նց չնախանձեմ՝ ինձանից առաջ է գնում… արի ետևից հասի՝ 65 տարեկան… Գնա՛, ախպեր ջան, միշտ առաջից գնա, քո աղջիկներով՝ սեբաստացի պայծառ ուսուցիչների փոփոխվող-ավելացող խմբով-փնջով շրջապատված, քո ժպիտն ու ոգին, Արմինե Թոփչյանի