Սպասված՝ հոկտեմբերի 2-ի գիշերը-օրը մենք անցկացրինք Սուրբ Հարության տաճարում․․․ Կարելի է պատկերացնել խոշտանգվող տիարին, կեսգիշերին՝ ժամը 00։00, երկրորդ Գողգոթայում` Սրբ․ Հարության տաճարի հայկական բաժնում, գիշերային ժամերգությունում և 04:00-ին՝ Հիսուսի Սրբ․
— Արի գնանք, սուրբ եղիցի անուն քո,- այսպես է դիմում Դավիթ Բլեյանը ինձ ու պարտադրում իր կամքը։ Ասել է թե՝ մենք Սուրբ քաղաքում ենք՝ Երուսաղեմում, ամբողջական ներառված, և ժամանակն է
Դեռ որքա՜ն կա մինչև Շուշան Բլեյանին հանդիպելը… Մեր արանքում մի ամբողջ Երուսաղեմ կա, իսկ ես այսօր երեկվանից շատ ավելի կարոտել եմ։ Այս «վայբրը» միայն բորբոքեց աղջկաս կարոտը. միայն տեսնեի՜ք Շուշոյին…
Մի փոքր ուշացումով, բայց միացա Գեղարվեստի դպրոցի Վահե Էբրահիմին, միասին նշեցինք Կոմիտասի ծննդյան օրը: Հուզվեցի-ուրախացա. Ինչ է կրթության, դպրոցին նպատակը: Մանուկը բարոյական կյանքի փիլիսոփայությունը, կյանքի հասկացողությունը չունի: Պետք է անոր հոգեկան զգացումներուն
Կատյան, ահա ինքն իր երիտասարդ կենսագրությամբ, ով երկու տարի առաջ սկսելու էր կրթահամալիրում գեղարվեստի՝ պարի-վոկալի-երաժշտության-թատրոնի-խաղի շարժման մեջ ներառման իր հեղինակային գործը, հետո. «անխելքություն արի»,- իր խոստովանությամբ, հայտնվեց Շվեյցարիայի Բազելում, ինձ
Կիրակիի կարևոր մասը մի խումբ հարազատներով, Դավիթ Բլեյանի ու Գոռ Ղազարյանի վճռական առաջնորդությամբ, անցկացրինք Խարբերդում՝ Սամվել-Տաթև-Արևիկենց տանը, քսանվեց օրական դարձած Վահան Սերոբյանի հարկի ներքո… Վայելեցինքք մեր ջիգիթին, հիացանք Վահանի հաստատած
Ո՛չ վերջն է, ո՛չ էլ սկզբի է նման։ Շարունակում եմ ժպտալ․․․Ավելիին ընդունակ չեմ… Առաջնագիրն այս, ետհոբելյանական 801-րդ գրի իմ, շնորհակալ եմ, վերցրել եմ մեր Աստղ Կիրակոսյանի «Դու ստիպեցիր» հրապարակումից։ Իրոք, որ
Կոմիտասի անվան երաժշտանոցի դիմաց՝ Կոմիտասի պուրակի աստիճաններին, Կոմիտասի արձանի հարթակին Կոմիտասյան օրերի համերգային մեկնարկ-ներկայացումից հետո Լոռվա մարզի մի քանի գյուղերի դպրոցի տնօրեններից, ուսուցիչներից, պատանիներից, հանրային գործիչներից կազմված մեծ խմբին, որպես հրաժեշտի խոսք
Դուք հասկացա՞ք, թե ինչու Գյումրիում չեղարկեցին Անկախության քսանհինգ տարվա տոնակատարությունները, իսկ, ասենք, Երևանում, դա չարեցին. սեպտեմբերի 20-ին սպանված մեկ հոգու՝ Արշակ Գրիգորյանի համար… Իմ խորին, անհատական ցավակցությունը Գրիգորյանների ընտանիքին, բայց… Հայաստանի երկրորդ
Աշխարհական ննջեցյալ-брат Օնիկ Դավթյանի սնարի վերև կանգնեց քահանան և ասաց. Ալէլուիա, ալէլուիա. Դու ես պաշտպան իմ, Տէր, եւ ի ձեռս քո յանձն առնեմ զհոգի իմ: Փրկեցեր զիս, Տէր Աստուած, ճշմարտութեամբ