Տե՛ր իմ, — էությո՜ւն իմ, — հարազատ իմ, — այսինքն՝ Ա՜յն, որ չունեմ կյանքում և չեմ ունեցել, — Ա՜յն, որ միակն է ողջ կյանքում այս կամեցել Լինել ինձ հետ այնպե՜ս հենց, ինչպես իր հետ ինքը, —
Այսպես երեկ տեսավ Դավիթ Բլեյանը Արարատ սարը` մեր առավոտվա ճանապարհին. գլխին սարի շաքարավազ էր թափվել ու դարձել սառնանուշ… Րոպեներ հետո ես Կենտրոն (Րաֆֆի 57)-Գեղարվեստ-Քոլեջ-Նոր դպրոց-Մայր դպրոց աշխատանքային շրջայցին կհանդիպեմ Մարի Միքայելյանի
Արփենիկի հիշատակին Երբ առաջին անգամ բացվեց Սիրո գարուն արևավառ, — Երբ ես տեսա ծաղիկ ու սեզ Բացված կյանքում և ինձ համար, — Ինչպես գարնան առու անբիծ, Ինչպես սիրո քնքուշ քնար,
Անձրևն ինձ բաց պատուհանից ձայնել էր, ինչպես իմանաս՝ ե՜րբ… Փակ աչքերով, բաց մտքով-շուռումուռ անկողնում՝ ես երեկվա օրվա և այսօրվա սահմանագլխին էի: Մահճակալից վեր կացա վճռական, համակարգչին իմ երեկ իրիկուն թողած
Մարիետ Սիմոնյանին թե լսես… Ինչո՞ւ չլսես, երբ Սուսան Մարկոսյանի թողարկած օրացույցով կա գրական ակումբը, ինչպես ամեն երեքշաբթի, այսօր էլ՝ ժամը 14։30, Գեղարվեստի հարթակում… Սրանից լավ առի՞թ այս անգամ էլ Ջոն Սթայնբեք կարդալու, նրա
Այս անգամ դեպի Զանգու երթուղին անցնում էր Արգավանդով: Կրկին նույն խմբով էինք՝ Աշոտ Բլեյան, Էմանուել Ագջոյան, Մարալ Կարապետյան, Տաթև Աթոյան: Օրն ամպամած էր, բայց մենք դիեմեցինք ռիսկւ և նախատեսած այց-ծանոթությունը
Ներսես Շնորհալու «Հավատով խոստովանիմ»-ը Քրիստոսին հավատացող յուրաքանչյուր անձի աղոթք է։ Օրվա 24 ժամերի համեմատ, 24 տնից-աղոթքից կազմված այս աղոթք-աղոթամատյանը ինչո՞ւ չհայտնվի իմ օրագրում, հաղթահարելով նաև այս խորթության առ գրաբար մեր գործքերի․․․ Հաւատով խոստովանիմ
Հայաստանում շատերն են իմ հավեսի-ջանքերի վրա զարմանում-ցուցանում․․․ ես էլ՝ ձեր․․․ Շիտակ լինեմ․ 1in.am-ի այս եթերը գեղեցիկ Զանգվի մասին վերջապես դիտելուց հետո, լսե՛ք անպայման, կիրակնօրյա զատկական իմ գրից առաջ, ես էլ էշության-համառության-բարեխղճության՝ իմ
Այսքան ցավով՝ երկնքին… Սուսան Մարկոսյանի գումարած, երեք անգամ երեք (Դավիթ Բլեյանը կշարունակեր՝ երեք անգամ երեք, երեսուերեք, երեք հարյուր երեսուներեք, …. երեք ծիծիլիոն երեք…) դարձրած «լեցուր»-ը անցած շաբաթում այնքա՜ն լեցուն եղավ, որ
Քո ժամանակն է, որը նվիրում ես մեկ այլ մարդու… Նանոր Հովհաննիսյան, Միջին դպրոցի 8-րդ դասարանից, նրա «Մտադարակ» հարթակից, ժամանակը՝ ամենաարժեքավոր բանն աշխարհում, ու նվիրում ես անվերադա՞րձ… Հայ-վրացական աշխուժության իրիկնային հարթակ դարձավ