Կարճ-զվարթ-անմոռուկ. տե՛ս դասը

25.03.2017 0 Comments 0 tags
Օրն իմ, մի ժամ ուշ, երկու ժամ շուտ, գիշերով-առտու, այգով-ցայգով, պիտի սկսվեր ու սկսվում է այսպես՝ համակարգչի առաջ, մեդիա-քաղաքական իմ ...

Ահավասիկ ամբողջը…

24.03.2017 0 Comments 0 tags
Ժամանակը հետո փոշոտ պատնեշ հինեց — Եվ ինքը ամբո՛ղջը մոռացավ։ — Դավիթ Բլեյանը նոր ներքնակ ունի՝ հաստ, բարձր, ավելի մե՞ծ՝ ...

Թե չէ, քո ընկերը չեմ լինի…

23.03.2017 0 Comments 0 tags
Նա դուրս եկավ տնից առավոտվա ծեգին, Իր ետևից կամաց դուռը փակեց, Վերջին անգամ նայեց իր տնակին — Եվ քայլերը ուղղեց ...

Բայց այնպես չէ, որ ամեն ինչ կորած է…

22.03.2017 0 Comments 0 tags
Երբ լրագրողը՝ ծանոթ-անծանոթ, հատկապես ինտերնետային-անկախ-ինքնորոշված հեռարձակման, բարեկիրթ-խելացի-հետևողական է լինում, ես նահանջում եմ, ինչպես երեկ, ու երեկոյան 8-ին հայտնվում, այ, այսպիսի ...

Նոր փոթորի՞կ է պետք, որոտ ու կայծակ, գարնանաբեր ամպրոպ, որ մաքրեն հասարակական մեր կյանքը…

21.03.2017 0 Comments 0 tags
Մարդու համար վերևից եկած ազատությունը ցողից ավելի չէ, եթե մարդը նախ՝ ինքը յուր մեջ ազատ չէ, և երկրորդ՝ այնուհետև ինքը ...

Ես միշտ ձեզ հետ եմ, ձեր մեջ եմ…

20.03.2017 0 Comments 0 tags
Հովհաննես Թումանյանն ինքն իր մասին է այսպես ասել՝ պետք է արժանին մատուցեք այն մարդուն, ով կարողանում է բարկանալ այն ժամանակ, երբ ...

Թափթփված օրագիրն իմ ու պուպուշ-անուշ ընթերցողը․․․

19.03.2017 0 Comments 0 tags
Եվ աքաղաղը վերադարձնում է ծիածանի (թափթփվա՞ծ) գույները․․․ Տեսե՜ք` ինչ գույներ են իմ օրագրի ընթերցողին ծանոթ Չինաստանի Դոնչուան նահանգից․ այստեղ է ...

Ըսթափանքի ժամն է պչրոտ, փափկամարմին շերասին[1]…

18.03.2017 0 Comments 0 tags
Խածումն[2] որուն՝ կը քթքթայ տերեւունքին մեջ դալար․․․ Չգտնվեց-չկար ձեռքի տակ ուրիշ միջոց, քան հեծանիվը, ուրիշ ընթացք, քան սլանալը․․․ Իրիկունը 7-ին, ...

Մի՛ ցավեք, մի՛ մանրացեք…

17.03.2017 0 Comments 0 tags
Կենտրոնացեք, բարձրացեք, խորացեք: Սիրեցի Արևելյան դպրոցի 6 տարեկանների փողոցային ընթերցանությունը, Լիլիթի ու իր ճամփորդ սաների շրջիկ այբբենարանը… Միշտ այդպես կյանքով ...