Աշոտ Բլեյան

Մոռացել էի, բայց համը ՝ սառնաշաքարով Արարատի, մնացել էր։ Համի հետքերը հաճախ ավելի խորն են, որպես հիշողություն, քան մտքերի-տեսածի, ու ...

Չեմ հիշում՝ երբ եմ 99-ը աստիճաններով կրթահամալիրի Մայր դպրոց-Գեղարվեստ-Կենտրոն ճանապարհն անցել, հեծանիվը կապ չունի, ոտքով… Աստիճան բարձրանալ սիրում եմ, ինչպես ...

Ապրեի ջրի նման: Սողայի, թափվեի, գոլորշիանայի, բայց ծնունդս չմեռներ: Ինձ խմեին, անցնեի, գնայի, գոլորշիանայի, կուտակվեի մի տեղ ու մնայի այնտեղ, ...

Ինձ հիշեցնել պետք չէ, ես հենց դրանով էլ զբաղված եմ. վերջին շրջանում իմ գիր-օրապատումը բաց չի թողնում ոչ մի նշանավոր ...

Լավ է, որ  «Մխիթար Սեբաստացի»-ում նորից blog.mskh-ին հանդիպեցինք, այնտեղ՝ նորից Սիրանույշ Ասատրյանին՝ միշտ նոր-հավերժական «Ինչ է սերը» մտածումներով… Է՛լ Էրիխ ...

Իմ օրը ապրիլի 25-ի սկսում եմ mskh.am-ի Թատրոնի ուսումնական բլոգում Գետառի մասին «Սեփական փորձով խցանված երակ» 27 րոպեանոց ֆիլմը դիտելով: ...

Իսկ պարտականությունը, որպես աշխատանք, իհարկե, կատարել՝ բարեխիղճ, կրկնում եմ ես, մեր օրերին-մեր վիճակին ավելի համապատասխան բառ չգտնելով։ Վերնագրի, վերնագրի տակ եղած ծափերով ...