Մայիսյան հավաքի նախապատրաստական վերջին աշխատանքներ կրթահամալիրի քոլեջում. մայիսի 9-ի երեկոն քոլեջում… Ռոդարիական աշխա՞րհ-իրականությո՞ւն… Ես անցա քոլեջով ցերեկով, միայն ցերեկով՝ ափսոս և հիացում: Ափսո՜ս, չհանդիպեցինք: Հիացում, որ քոլեջն այսօրով այսպիսին է,
Չափահաս մարդը՝ երևանցի ուսուցիչը, կանգնած Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկին, չգիտի, քայլելով մինչև մեքենաների ճանապարհով կիրճի աջ շրջադարձը, չի տեսնում՝ ո՛ր կողմում է Զանգուն։ Կիրճը-գետը ծածկել են մի տեսակ հետևողական քաղաքաշինությամբ՝ Պռոշյանով մինչև
Բայց Սենան բախտավոր է. Նա հոգս չունի։ Հոսում է խաղաղ, Օր ու գիշեր: Գնում է դեպի Հավր, Գնում է դեպի ծով՝ Անցնելով, ինչպես երազ, Փարիզի առեղծվածների միջով։ Սենան ու Հրազդանը
Ուղիղ ժամը վեցին հայտով-նախագծով Երևանի Սուրբ Երրորդություն եկեղեցուց շարժվեց Արցախ աշխարհ, կրթահամալիրի Արևելյան դպրոցի արշավախումբը՝ Նառա աղջիկ ղեկավարի ղեկավարությամբ․ իմ ժամացույցով ստուգում եմ։ Է՜յ գիտի, հա՜․․․ հեծանիվս ներքևում է։ Այլ
Իմ այս գրով կկարողանա՞մ հասանելի լինել սեբաստացի ընտանիքներին. յուրաքանչյուրիդ աջակցության կարիքն ունեմ, դարձեք ընտանեկան ճամփորդական նախագծի հրահրողը, խորհրդատուն, կազմակերպիչը: Այս օրերին՝ մայիսի 7-ին, 8-ին, 9-ին Երևանի Զանգուն առանց մեքենայի ընտանեկան
Իմ գիրը հիմա գրվում է արագ, ավելի ու ավելի արագ, մինչև մեկ ժամում… Ստուգում եմ. այս անգամ՝ 50 րոպե։ Հա՛մ ընթերցանությունից է առանձնացված, հա՛մ քիչ եմ կարդում, հա՛մ… դադարներն են
— Ինչպե՞ս են ուղտերը Եգիպտոսի անապատներում ապրում, մարդկանց տեղափոխում… — Ինչո՞ւ են գառներին-ոչխարներին մետաղի ցանցի մեջ առել. իրար վրա են, իրար ո՞նց չեն հրմշտում, պապ… Ինչքա՞ն պիտի այդպես մնան… —
Ընկա էլ՝ չպրծա, գրեցի էլ՝ համարյա գետնին պառկած, որ ազատվեմ կրկնվող հարցերից, ախ ու վախից. պրծում չկա… Հատուկ երեկ առավոտ շուտ աշխատանքային շրջայց կատարեցի կրթահամալիրի Բանգլադեշով. Սենսեյ-Քնարիկ-Վարդ եռյակը սրա սահմանը
Իմ մանկության Զանգվին՝ քայլարշավին Զանգու-Երևանով, աջ ափից-ձախ անցումներով, հեռուն տանող փլուզված կամուրջներին ու փակվող Գետառին հանդիպմանը այսպիսին պիտի լիներ ինձ հարազատ մարդկանց մեդիարձագանքը նաև՝ հուզիչ-բուռն ու անմիջական, նոր-հին աշխարհ հայտնաբերածի
Կրթական ծրագիրը՝ մեր Զանգվով։ Ներկայացնում եմ կիրակնօրյա իմ երկժամյա ճամփորդության երթուղին՝ Խանջյան-Մաշտոցի պողոտայով, յախք հայտնի թունելով Զանգվի կիրճ, ձախ ափով, քչքչան Զանգվին միշտ ընդառաջ, Կիևյան-Դավթաշեն կամուրջների տակով, մինչև Քանաքեռի ալյումինի գործարան․․․