Նորայր Ասատրյանը՝ մեր ավագ դպրոցի 10-րդցին, Գավառին կպած Կարմիր գյուղից է, գյուղն էլ այս իմ մոր ծննդավայրն է: Երեկ երկու ժամ տևած Կլոր սեղանից վերադառնում ենք տասնհինգի չափ սեբաստացի սովորող-ուսուցչով,
Գլխավոր ձեռքբերումը այն կյանքն է, որով սեբաստացի մարդիկ ապրում են կրթահամալիրում, որ փաստեցինք կրթության և գիտության նախարարության կլոր սեղանից առաջ, երեկվա մեր հրապարակային հերթական շրջայցով, այս անգամ Հարավի դպրոց-պարտեզում, այն իրական
Սա ես մոռացե՞լ էի… Գիտեի՞… Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Յանուշ Կորչակը լեհական ռադիոյով «Անլուրջ մանկավարժություն» ընդհանուր խորագրով զրույցների շարք էր վարում: Ահա այդ զրույցներից մեկի՝ «Մանկական կռիվների» թարգմանությունը… որ Թամար
Դավիթ Բլեյանն ու իր ընկերները՝ արդեն վեց տարեկան, 2016-ի մայիսից, երբ ուսուցիչ Մարինե Մարտիրոսյանը թվով 25 և ավելի հինգ տարեկաններին հավաքեց իր դասարանում, այս՝ հեղինակային գործն են սովորեցնում ընկեր Մարինեին…
Սեբաստացի այս տարվա շրջանավարտներ, հայտնի Մարտին-Արբի դուետը հայտարարված երգացանկով ելույթ է ունենում Մայր դպրոցի մեծ պուրակի նոր բացօթյա էստրադայում… Նրանց անդրանիկ խտասկավառակի շնորհանդեսն է, կրթահամալիրի ավագ դպրոցի համար՝ հերթական։ Ես
Համաձա՞յն եք, որ կրթահամալիրի Բանգլադեշում վերջին շրջանում մենք զբաղված ենք հանճարեղ (որքան էլ որ ես այս աստիճանին շատ զգույշ եմ մոտենում, հո ձկնորս Գագիկ Հարությունյանը չե՞մ) ինովացիաներով՝ նորարար ստեղծական գործունեությամբ,
Facebook-ը ուշադիր է, չի վրիպում․ Մարիամ Բլեյանի և ևս 10 ընկերների ծննդյան օրն է, այդ թվում՝ սենսեյ Հայկուհու՝ ում հետ մենք երկուշաբթի «Գետը քաղաքում» նախագծով կարևոր հանդիպում ունենք։ mskh-եթերում Հայկուհու նախաձեռնությամբ
Դե, խոսե՛ք, բան հասկանանք… Շաբաթ օրով, լույսը բացվելուն պես թաքնված տեսախցիկով-ձայնագրիչով անցնում եմ երևանյան բոլոր բակերի հավաքատեղիներով-տաղավարներով, նստած նարդու-թղթախաղի շուրջ, պարզապես խմբված մարդկանց տեղերով։ Այսպես՝ ամբողջ օրը։ Ինչի՞ մասին են
Շուշան քույրիկը Վիեննայից Դավիթ եղբորը մի պայուսակ-ուսապարկ է ուղարկել, այնպիսի, որ Դավիթը հագել ու պատրաստ է… — Պա՜պ, ես սրանով կարող եմ… տիեզերք հասնել… ոնց որ հրթիռ լինի, ես էլ՝
Նազենի կրտսեր Հովհաննիսյանին ընտանիքով կարոտել ենք ու փախցնում ենք օրվա վերջում Բանգլադեշից տուն… Դավիթը երանության մեջ է, իր քույրիկի հետ իր սենյակում-աշխարհում փակված, որ ոչ ոք ոչ մի րոպե իրենից