Որտեղից որտեղ առտու գիշերով, երբ շփոթված, անելիքս կորցրած՝ խաղում էի պլանշետով, հայտնվեց Շուշան Բլեյանը՝ իր Սեյրանով… Սեյրան ջանով… Որքա՛ն մարդկային բան կա այս Բլեյանների մեջ… Ժամեր առաջ, երբ ես լուսումթով
Լավ է, որ կրթահամալիրի դպրոցների շենքերն ունեն մի քանի մուտքեր-ելքեր, բոլորն էլ՝ բաց-անպահակ, առավոտյան՝ մինչ պարապմունքների սկսելը, հետաքրքիր-օգտակար է այս դռներից մեկով աննկատ թափանցելը դպրոց, անցնելը ուսումնական սրահներով… Մինչ դրսում՝
Արմեն Խաչատրյանը, երեք ու կես տարեկան Արեգ Խաչատրյանի հայրն է. Արեգը հիմա Քյոլնի կլինիկայում է, հայրիկի ու մայրիկ Աննայի հետ, ու մեր գործուն աջակցությամբ, Քյոլնի հայտնի բժիշկ Ֆրանք Բերթոլի վարպետությամբ, ինչու-ինչպես հրաշք
Բանգլադեշից՝ հենց կրթահամալիրի Մայր դպրոցից կամ Սուրբ Երրորդության եկեղեցուց Շերամի փողոցով, Չորրորդ գյուղով, ղռերով, Սասունիկի ճամփով, Քասախի կիրճով որ վեր կենաս ու քայլես Օշական՝ Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցի, ուր հանգչում
Իրիկնային Երևանում, և այն էլ հեծանվով, ե՜րբ էի եղել… Երեկ իրիկունով Լրատվական ռադիոյի հյուրն էի որպես Թարմ ուղեղ, և հեծանիվը ծառայեց որպես փոխադրամիջոց… Ատամնաբույժ Արմեն Կարապետյանը այս ռադիոյի բաժանորդ է,
Կիրակի ջան, ամենաշատը ես քո կարիքն ունեի, ու դու ինձ հասար․․․ Որքան էլ որ վաղը սկսվող երկուշաբթին լեցուն է օրացույցով որոշված գործերով․․․ Հագեցած-անցած շաբաթից երկու բռնկում-տեսիլ մեկումեջ հաջորդում են․․․ Հայ ու
Ուզում եմ Դավիթ Բլեյանի ուսումնական ողջ օրը ունենալ աչքիս առաջ՝ որպես ուղիղ միացում, առավոտ 8։30-8։40-ից, երբ ինձ թողնում է Րաֆֆու փողոցում՝ եկեղեցու կողմը, ես անցնում եմ Մեդիակենտրոն, ինքը Արմինեի հետ
Ես անգրիչ մի պոետ եմ փողոցների փոշով հարբած, քիչ իմաստուն, քիչ էլ խենթ եմ-նաիրական իմ աշխարհից․․․ «Գուրգեն Մահարի» գազելն իմ մասին է ասված… Ճամփից առաջ հայտնվեց-դառավ իմը ու չլքեց, ինձ
Պիտի բանաստեղծ լինել, Երևանի, նրան ստեղծած Հայաստանի, Գյումրիի մասին գազել գրելու համար, ինչպես Մահարին Գուրգեն․․․ Կարոտ Մի իրիկուն դուրս կգամ այն մեծ քաղաքում, և բազմահարկ և հսկա — այն մեծ
Ամեն օր գրելու ազարտը, խոստումը, անհրաժեշտությունը, պարտավորությունը, սովորույթը, առավել ևս… ամոթը՝ որպես շրջաններ, այս 4-րդ տարում, 1-ին գիրը 2014-ի հունիսի 17-ին էր, հաղթահարված են… Ասելիք միշտ կա, կարելի է գտնել