Category: ՕՐԱԳԻՐ

Մեր մարտի 13-ով սկսվող Չարենցյան օրերը… Էս ազա՞տ գազար է, Արմին,- այսպես կարող է ընդմիջվել իմ գիրը, կիրակի օրը, նրա ...

Է՜հ, քիչ մը արագացնենք․․․ Գարունի բերած ծաղիկը-տաքը-շարժումը՝ բոլորը մեկում, հեծանվային ընթացքի ձևով ինձ նոր  թարմություն փոխանցեցին։ Երեկվանից ես ամբողջական-ներառական եմ՝ ...

Ինչպիսի՜ օր, որի ավարտին, երբ ուշացած (ի ուշացա՞ծ) գիրդ ես թողարկում (ի հատուկ), ականջս՝ Մարիետին Սիմոնյան, որ ինձ ու մայրենիով ...

— Հլը գնա փնտրի, կարող ա չես հիշում, մեկ էլ տեսար տոպրակով բանանը գտար, ես նորից ուտեմ…,- Արմինե մայրիկին է ...

Արև է պայծառ դրսում, մեր ընդարձակ պատշգամբից այն կողմ․․․ Արևի շողքը իմ բացած դռնից ներս է մտել, հատակով մեկ լուսավոր ...

Տերյանն ինձ բաց չի թողնում… Տերյանը, ով 1919-ի նոյեմբերին գրել է իր վերջին բանաստեղծությունը. Գինով եմ, գինով եմ ես էլ, ...

…. Որպես Ու­լիս մի՝ թո­ղած եւ հող, եւ տուն, Ան­ցա ծո­վեր ու ցա­մաք­ներ ես՝ Ամեն տեղ օտար եւ անխն­դում… Կիրակի ...

Որքան մութը սև՝ այնքան ես համառ․․․ Հինգ հարյուր տարի առաջ խորտակված «Բարի Հիսուս» անունով նավը, որի գտնվելու վայրի մասին ոչինչ ...

Քո շարժումները և՛ կան, և՛ չկան… Ես արթնացա… կաթոցի ձայնի՞ց, ձյան հալոցքից-մեկնումի թակոցի՞ց։ Ի՜նչ աղմուկ է. դուրս եկա պատշգամբ… — ...

Հրաշք աղջիկ, անհայտ երկրի մանուշակ… Ասում են՝ խորն ես քնում, ցավերդ (ֆիզիկակա՞ն) հաղթահարում ես… Այսքան խորը քնելն անհրաժեշտություն էր, խառնվել ...