Սեբաստացիական օրացույցով վաղը՝ փետրվարի 9-ին, սեբաստացի կրթական համայնքի հետ առցանց հանդիպման օրն է՝ ժամը 19։00, թվային միջոցի առաջ․․․ Պատրաստվում ենք հանդիպմանը, սեբաստացի սովորող, ընտանիք, շրջանավարտ, մանկավարժական աշխատող, բարեկամ։ Մի շրջանում ենք, երբ ավելի ու ավելի կարևոր ու ազդեցիկ են մեր կրթական համայնքի, ողջ հանրապետության համար անհատական-խմբային նախաձեռնությունները․․․ Միշտ անշնորհակալ գործ է առանձնացնելը, բայց հիմա մտապահածից մի փունջ բերեմ գիր․․․ 

Ավագ դպրոցի ֆրանսերենի լաբորատորիայի գործունեությունը՝ որպես նախագիծ ուղղված ֆրանկոֆոնիայի օրվան․․․ Ողջունում եմ Կարինե Թևոսյան․․․ 

Բոլորիս մենթոր Գևորգ Հակոբյանի ամենշաբաթյա հանդիպումները կրթահամալիրի դպրոց-պարտեզներում, «Իմացումի հրճվանք» ծրագրով, սակավախոս Գևորգ Հակոբյանին դարձրել է գոհունակության աղբյուր․․․ Բլեյան ցանցի, մեր մանկավարժության զարգացման համար կարևոր-հասունացած մենթորական նախաձեռնություն է։ Ստացված, իհարկե։ 

Ո՞նց անարձագանք կթողնենք Քնարիկ Ներսիսյանի անխոնջ-նվիրական գործունեությունից ծնված նախաձեռնությունը, «Սեբաստացիներ» կրթական հիմնադրամով յուրաքանչյուրիս 1000 դրամով Արցախի Ասկերանում Համբարձումյանների տան կառուցմանը մասնակցելու հնարավորությունը․․․ Այսպես, իրական կոնկրետ-տեղին քայլերով է կայանում, ուժ ստանում սեբաստացի կրթական համայնքը․․․ 

Ուրբաթ-համերգին սեբաստացի համայնքային համույթի բերած ուրախությունը՝ որպես ընտանիք-դպրոց փոխանակումների հանրային արդյունք, ո՞նց ոգևորի ու ծավալվի․․․ Բլեյան դպրոցի ու ընտանիքի փոխադարձ ճանաչման-հարստացման-հավեսի ճանապարհը բաց է․․․ բոլոր ուղղություններով կրթահամալիրի․․․ 

Սմբատ Պետրոսյանի՝ ընկերների հետ փոքր խմբով, կարևոր եռօրյա տնտեսվարական միջամտությունը Արատեսում՝ խոսուն-տեղին-ստացված, բերեմ իր գրով-լուսանկարային շարքերով․․․ Հարություն Հովսեփյանը միջին դպրոցի ու Գեղարվեստի նախագծային խմբերի գործուն աջակցությամբ ո՞նց ցույց չի տա, որ ձմեռն Արատեսում իր իրավունքների մեջ է, ու արտմիջավայրով փոփոխությունները՝ շարունակական, շուրջտարյա․․․ 

Քեշիշյանների մշտական ու սիրուն անհանգստությունների շարքից է․․․ այս պատմությունը. ո՞նց անարձագանք թողնես․․․ Արեգ տղան, Աշխեն մոր կողքին․․․ Զորեղ դուետ է։ 

Երեկ, վերջապես, Բլեյան Վեներայի աղջիկ Լուսինե Սահակյանն ու ես ընտանիքներով հանդիպեցինք․․․ Սիրուն, հարազատության կիրակի․․․ Ավագյան Մանանի ընտանիքը ողջ կազմով տոն դարձրեց մեր հանդիպումը․․․ Դավիթ քչախոսը Աստղիկի հոպարիկ Գևորգի նման արձագանքեց, երբ իրիկունը ուշ մտանք տուն․․․
– Հը, Դավի՛թ, գո՞հ ես։
– Շա՜տ։ 

#1979

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Աստվա՜ծ իմ, ինչ սիրո՜ւն է…

Քնարիկ Ներսիսյանի այս նկար-բացիկը առանձնացնում եմ իմ նկարախեղդ փոստին ամեն օր ստացվող նկարներից… Մեր կրթական պարտեզի ծաղկած ծառի ծաղկին բզզոց է…

Ասում եմ, ահա, աստ, ինչպես մահվան պատգամ…

Կանչեր կյանքի, կարոտ աննինջ Եվ մոռացման տրտունջ անբառ… Չարենց Հիմա ես Չարենց եմ կարդում… իմ օրվա ճաշակով. բարձր էլ՝ լսելի ձեզ, քեզ համար, ընթերցող, կկարդամ, իհարկե… Ես լիազորություն չունեմ փողոցի`

Հիմա ո՞ւմ որոշումներ կայացնելու ժամանակն է…

Նազենի կրտսեր Հովհաննիսյանին ընտանիքով կարոտել ենք ու փախցնում ենք օրվա վերջում Բանգլադեշից տուն… Դավիթը երանության մեջ է, իր քույրիկի հետ իր սենյակում-աշխարհում փակված, որ ոչ ոք ոչ մի րոպե իրենից