Առողջագետ ընկերներով հիմա մենք թ. 304 սենյակում ենք։ Կոկիկ, խնամված, ճաշակով, հիգիենիկ միջավայրում։ Ամեն ինչ հարմար է՝ հնարավոր կարճ ժամանակում առողջությունը վերականգնելու համար։ Մնում է, որ մեր մասին մտածողները այնքան մտածեն, որ մեզ չվնասեն։ Դրա համար մի բան է պետք, որ մեր խնդրանքները հարգվեն յուրաքանչյուրի կողմից։ Թեկուզ փոքր կարիքի դեպքում մենք կդիմենք։ Էն դեպքն է, որ նախաձեռնությունը չի խրախուսվում։ 

Բուժանձնակազմը, սպասարկող անձնակազմը, հմուտ, ժպտերես, պատրաստակամ, ուշադիր, մարդիկ՝ իրենց աշխատանքով ոգևորված։ Ոչինչ չեմ չափազանցնում։ Ուրախ, հանգիստ այս աշխարհում անցկացնում ենք մեր մեկուսացումը։ 

Սենյակում սառնարան չկա ու չի լինելու։ Երեքանգամ սնունդ են մեզ առաջարկում, հարմար փաթեթավորված, սպասքով, համեղ, ընդունելի և՛ տիար Գևորգի, և՛ իմ կողմից։ Սնունդը լրիվ բավարար է մեր խնդիրը լուծելու համար։ 

Հիգիենիկ պարագաների պակաս էլ չկա, դեղերի, միջոցների էլ։ Ինտենսիվ բուժում է նշանակված և իրագործվում րոպեների ճշտությամբ։ Օրը հազիվ էլ հերիքում է բուժվելու համար։ Իսկ արանքում նաև ունենք հնարավորություն ինտերնետով աշխատանքը մեր շարունակելու։ Այ, խնդրեմ, ուզում եք գոհունակությո՞ւն պարգևել՝ եկեք ապրիլը, ստեղծագործական հավաքին ընդառաջ, իրար նվեր դարձնենք, պարգևենք պարտիզապուրակային աշխատանքի այնպիսի բում, որ հազարան հավքը մեր պարտեզում յուրային զգա։ 

Շնորհակալ ենք։
Միշտ ձեր՝ տիար&Գևորգ քոմփընի։ 

Խաղողի և գինու դպրոցի տեսանյութը Մարիաննա Գևորգյանի ներկայացմամբ՝ հատուկ տիարների համար։ 

#2039 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Գովք խաղողի, գինու և գեղեցիկ դպրության

Սոնա Փափազյան-Զառա Առաքելյան դուետը խոստանում է, չէ, սկսում է Դպրոց-պարտեզում, չէ, կրթահամալիրում ինքնուրույն գործունեությունը՝ որպես կառավարում… Տաթև Բլեյանը երեկ ստացավ «մանկավարժությամբ կրթահամալիրում ազատ գործելու հնարավորություն». իր ձևակերպումն է: Ու ձեր

Ծննդյան օրվա նշումը, ինքնության հաստատումը, բարձունքի նվաճումը հայրենիքի հետ կապի նորոգում

Հայաստանի, Երևանի, Բանգլադեշի ամենա-հուշարձանն ինձ համար Արարատն է. Դեպի լյառը անհաս ու վեհանիստ Դեպի գագաթը բարձր, որ իր ժողովուրդը Համարել է հավետ իր գոյության խորհուրդը, — Որ ճաշակե այնտեղ հավերժական

Անկեղծ, խանդավառ, շնորհքով ու հուզիչ` որպես ինքնագիր…

Կիրակնօրյա իմ գիրը ամենաշատն է տրվում և՛ էքսպերիմենտի, և՛ կասկածի: Չգիտեմ, Նունե Մովսիսյանը` «Կիրակնօրյա ընթերցարան»-ը կազմելիս, և կրթահամալիրի պատանեկան «Ֆիլմադարանի» հեղինակ սովորողները` կիրակի օրվա դիտման ֆիլմերն ընտրելիս, ունենո՞ւմ են կիրակին հանգիստ թողնելու,