Կարևոր մի խորհուրդ, որ սեբաստացիներով հաստատեցինք մայիսի 28-ի Հանրապետության օրով, մեկ հղումով դնում եմ, տասնյակից ավելի բարձունքի նվաճում «Հայացք բարձունքից» ուսումնական ամենամյա  նախագծով «Հանրապետության օրվա տոնին» հեղինակային մանկավարժությամբ ստեղծված մեր  մասնակցությունը.  նահանջել, օրը փոխել չկա, որոշումից ետ կանգնել, էն էլ եղանակի պատճառով՝ անձրև, կարկուտ, քամի․․․ 

Սուսան Մարկոսյանի անաղմուկ հաստատակամությունը, որ փոխանցվեց «Հայացք բարձունքից» նախագծի բոլոր ղեկավարներին։ Մեզ էլ պնդացրեց, հատկապես, որ Իվետա Ջանազյանը  Սևան քաղաքի եկեղեցու քահանա Տեր Ստեփանոսի, Գագարին պրոյեկտի Զովաբերի դպրոցի զինղեկի առաջնորդությամբ մեզ նոր՝ Արքայական ճանապարհով Փամբակի լեռներ էր տանում, ինչպես Տեր Ստեփանոսն էր ճանապարհին հիշեցնում՝ ձեզ-մեզ արժանի անակնկալ խոստանալով․․․ 

Ե՛վ ճանապարհն էր արքայական, և՛ անակնկալը՝ բարձունքից, Սևանա լիճ հանկարծ բացվող հեռանկարը, որ պատմելու, որ նկարելու բան էլ չէ, այլ սեփական աչքերով, բարձունքը նվաճողի իրավունքով վայելելու․․․ Արժեր մեր 4-րդ, 5-րդ  դասարանցի հարյուրի չափ սովորողների-ուսուցիչների չարչարանքը․․․ Մյուս ձեռքբերումն, իհարկե, մեր նոր ընկերներն են բարձունքով նվաճված՝ Սևանի, Լճաշենի, Զովաբերի, Գեղամավանի պատանիներն ու ուսուցիչները․․․ Մենք հեծանիվով առաջիկայում Լճաշենում կլինենք, իհարկե․․․  Մեր ընկերների հետ պայմանավորվել ենք․․․ 

Վայրէջը պակաս արքայական չէր. հատկապես, որ Իվետան՝ Սևանա լճի հայտնի սիրահարը, մեզ խոստացել էր Սևանի ջրի, լողալու շրջանի՝ մեր մեծ գյոլի բացումը անել․․․ Ի՜նչ ուրախություն․․․ Ով ինչով, ինչպես կարող էր՝ Սևանի տաքացրած ջրից հավեսը հանեց, օրվա վերջում էլ մենք թողեցինք լիճը, ափը չափելով մաքրած վիճակում․․․ 

Ինչու եմ հիմա պատմում, ուշացած․․․ Երևի սպասում էի, որ բարձունքի նվաճում նախագծով բոլոր սեբաստացիները վերադառնան ուշ իրիկունով, երկօրյա-եռօրյա ճամփորդություններից․․․  Ամենավերջում՝ Խուստուփի խումբն իհարկե․․․ Հետո կարևոր էր շաբաթ օրվա իմ շրջայցը կրթահամալիրի բաց լողափերով, համոզվելու համար, որ ջանքերը՝ ուղղված հունիսի 1-ը ճամբարային-լողափային ստուգատեսին, նպատակային են․․․  Կտեսնեք, սառը մաքուր ջրի վայելքը կունենաք ողջ ամառ, Բանգլադեշում թե Արատեսում կրթահամալիրի, ինչպես երեկ սեբաստացիները Սմբատ Պետրոսյանի հետ ունեցան Արատես գետում, վտակում․․․ 

Սյուզի Մարգարյանի ֆեյսբուքյան այս ծաղկաքաղն ինձ հուշեց մայիսի 28-ի բարձունքի նվաճման նախագիծը հանրայնացնող ևս մի նախաձեռնություն…
Ես ու Սյուզին խրախուսում ենք բարձունքի նվաճման մասնակցին/մասնակիցներին ամենագրավիչ  հրապարակման համար. Սյուզին լուսանկարը կգնահատի, ես` պատումը: Ուղարկեք մեզ, որպես գրի արձագանք… 

Համ էլ ուզեցա իմ մեծ նկարաշարով ձեզ ներկայանալ․․․

#2072

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Վաղուց հանրաքվե չենք արել. ինչո՞ւ։ Սրա մասին է իմ գիրը

Իմ օրագրի հարգելի ընթերցողը հարցնում է՝ ի՞նչ գործողություն է հետևելու ՀՀ քաղաքացի Աշոտ Բլեյանի նոյեմբերի 28-իհայտարարությանը։ Նախ՝ շնորհակալ եմ բոլոր նրանց, որ կարդացին-տարածեցին, այդ թվում՝ «Լրագիր.ամ»-ին։ Ես, գիտեք, գործում-չեմ գործում

Մասնագիտական բարեխղճությունը՝ փրկիչ. արշավապատում  է իմ գիրը

Պատմել եմ հունիսի 22-24-ի Ջավախք կրթամշակութային արշավից, Կարծախ՝ Աշուղ Ջիվանու ծննդավայր մեր ուխտից, կառուցվող-ընդարձակվող տուն-թանգարանը, Գանձայի Վահան Տերյանի տուն-թանգարանի բարձիթողի վիճակի ազդեցությամբ, մտահոգություններ է առաջացնում, ի՞նչ կստացվի, ի՞նչ կտա ևս

Մի պատմություն է գիրս

Համո Սահյանին՝ վարպետին, բանաստեղծին, Մարդուն, այո՛, մեծատառով մարդուն, ինձ հանդիպեցրել է իմ աշխատանքը թիվ 10 դպրոցում (1979-1985 թթ) հայագիտական դասարաններում` «Դասը վարում են գրողները, գրականագետները, լեզվաբանները» խորագրով հանդիպումների կազմակերպումը, դրանց