Այս կիրակին միացավ իմ արձակուրդին. չորս օր ես արձակուրդում էի, ինչպես Լիլիթ Բլեյանի երգում՝ «ուրիշ քաղաքում», ոչ կրթահամալիրի Բանգլադեշում: Շնորհակալ եմ Արմինե Թոփչյանին ու «Սեբաստացիներ» երգչախմբին՝ ֆիլմով մեկօրյա թափառումին մասնակից դարձնելու համար… Դավիթ Բլեյանի ուրախությո՜ւնը, ճիչը, երբ տեսավ երգող ընկեր Կարինեին ու սկսեց փնտրել ընկեր Մելինեին, փոխանցում եմ սիրով:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ինչ որ իմս է, անիկա քեզ կպատկանի, և ինչ որ քուկդ է՝ անիկա իմս ալ է: Ինծի պարծանք է քեզ ծառայել…

Այս կիրակին վստահ եմ մոբիլ-ստեղծական կդառնա (ի՜նչ արած) հարյուրավոր սեբաստացիների համար փետրվարի 8-ից մի ուրիշ թափով են շարունակվում ստուգատեսային հայտերի ընդունումը: Նշանավոր Քեմբրիջի համալսարանում, ահա կարդացեք` ֆիզիկոս Սթիվ Հոքինգի ծննդյան

«Կրթահամալիրում մենք չենք աշխատում, մենք ապրում ենք»

Գրիգոր Խաչատրյանին է պատկանում թևավոր դարձած խոսքը. «Կրթահամալիրում մենք չենք աշխատում, մենք ապրում ենք»… Իրեն, իհարկե, ասածը չի վերաբերում՝ հիմա նա աշխատել է ուզում ընդամենը… այն էլ առողջությունը չի ներում. ինչ

Այսօր իմ խոսքը, մտահոգությունը թաղային-բակային ամառային խաղերի մասին է

Մայրաքաղաքի այգիները (կանաչ զանգվածները) բռնել են մի կողմից` սրճարանները` իրենց էստրադայով-մուզիկով, մյուս կողմից՝ մանկական զվարճանքի օբյեկտները՝ իրենց կարուսելներով-պաղպաղակով-դրա նմաններով… Սրանք էլ ունեն իրենց աղմուկը-մուզիկը, իրենց էստրադան… Կա՛մ սա ընթացք է,