Այս կիրակին միացավ իմ արձակուրդին. չորս օր ես արձակուրդում էի, ինչպես Լիլիթ Բլեյանի երգում՝ «ուրիշ քաղաքում», ոչ կրթահամալիրի Բանգլադեշում: Շնորհակալ եմ Արմինե Թոփչյանին ու «Սեբաստացիներ» երգչախմբին՝ ֆիլմով մեկօրյա թափառումին մասնակից դարձնելու համար… Դավիթ Բլեյանի ուրախությո՜ւնը, ճիչը, երբ տեսավ երգող ընկեր Կարինեին ու սկսեց փնտրել ընկեր Մելինեին, փոխանցում եմ սիրով:
Փոխանցում եմ սիրով
30.03.2014
0 Comments
Explore More
Այսօր իմ խոսքը, մտահոգությունը թաղային-բակային ամառային խաղերի մասին է
Մայրաքաղաքի այգիները (կանաչ զանգվածները) բռնել են մի կողմից` սրճարանները` իրենց էստրադայով-մուզիկով, մյուս կողմից՝ մանկական զվարճանքի օբյեկտները՝ իրենց կարուսելներով-պաղպաղակով-դրա նմաններով… Սրանք էլ ունեն իրենց աղմուկը-մուզիկը, իրենց էստրադան… Կա՛մ սա ընթացք է,
Շիտակությունը՝ որպես ազգային միասնության ճանապարհ
Դավիթը, նուռ ուտելով մատիկներով, հատիկ-հատիկ, համարյա մեկ ժամ, խոսում է. — Պաˊպ, գիտե՞ս, Աստված բոլոր վատ բառերը ստեղծել, տվել է ինձ, որ ես ասեմ, գործածեմ… — Եվ ի՞նչ է ասել
Ամբողջ հունիս ամիսը կարող էր լինել ոչ թե քննական, այլ ուսումնական ամիս…
– Պարո՛ն Բլեյան, այսօր Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրն է: Որքանո՞վ է Հայաստանում ճիշտ ընկալվում օրվա խորհուրդը, ու որքանո՞վ են երեխաների իրավունքները պաշտպանված մեզանում: – Ինձ համար հունիսի 1-ը եղել և մնում է երեխաների
