Կրթահամալիրի տնօրենը 2014-ին ունի 24 օրվա վճարովի արձակուրդ, որի մի մասը օգտագործում է հիմա. բա էլ ե՞րբ։ Արձակուրդի օրերին ես կարողացա ընտանիքով 3 օրով լինել Արցախում. պատմել եմ: Նախատեսել եմ արձակուրդիս մնացած օրերին նոյեմբերի վերջին, դեկտեմբերի առաջին օրերին քանի օրով մեկուսանալ՝ առողջարանային հանգստի պարտադրանքն ավելի ու ավելի եմ զգում: Ողջ նոյեմբերը, սեբաստացիներ բոլոր տարիքի, որտեղ էլ որ լինեք, անցկացնելու ենք միասին… mskh.am-ում քառալեզու տեղադրված կրթահամալիրի տոնի էջերն իմ կոչի, տոնին ձեր անհատական վերաբերմունքի արտահայտիչն են: Բացի տոնի ընդարձակվող ու մանրամասնվող ծրագրից ի՞նչ փոքր-մեծ նախագծեր կան, որ տոնի շրջանակում սկսել եք իրագործել: Ինչի՞ն սպասել, երբ տոնական նոյեմբեր ամիսն իր իրավունքների մեջ է:

Չգիտեմ՝ կկարողանա՞մ մասնակցել Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում մեր «Սեբաստացիներ» երգչախմբիայսօրվա հոգևոր համերգին… Ես կարիքը ունեմ բուժիչ-հոգևոր միջավայրի: Ես ձեզ հետ եմ, Սեբաստացիներ, ամենուր. ես ուշադիր տնօրինական հայացքով հսկում-աջակցում եմ ձեզ, որպես չարխափան աշխատում. երբ ձեր կողքին չեմ, ինչպես վաղը-մյուս օրը՝ Կողբի Զիկատարում, մեկ է՝ ձեզ հետ եմ, անընդհատ կապի մեջ։

Կարլ Յասպերս փիլիսոփան, որի «Փիլիսոփայական հավատք»աշխատությունը դրված է, կեցցե մեր հմայքաշատ մեդիագրադարանավարուհի Զառան, mskh.am գրադարանում, սեղմեք ու կարդացեք, թույլատրում է ավելի խնայող լինել ողջերի նկատմամբ. կյանք է, ապրում ենք, համակեցություն է պետք հաստատել…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Գարուն ջան, եկար իմ հինգ հարյուր իննսունիններորդ գրով…

Գարնան մասին կարծես դադարել էինք խոսելուց. փետրվարն այնքա՜ն տաք եղավ՝ ոնց որ գարուն, ձմեռն էլ՝ սիրուն ձյուներով, որ մնաց, տպավորեց, բայց և տա՜ք այնքան, որ ես հայտնի անհամբերի տիտղոսը չկորցնելու համար

Ավազե ծածկով մարզահրապարակներում

Երեկ էլ, ինչպես ամռանը, առտու ժամը 08-ին իմ օրը սկսվեց մարզադաշտում. Հիմնական դպրոցի, Դպրոց-պարտեզի, Նոր դպրոցի, Գեղարվեստի և Մայր դպրոցի ավազե ծածկով մարզահրապարակներում այցնող մեկ օրում նկատելի աշխատանք է կատարված.

Գտեք ձեր Արևին, ու դուք կշողաք

«Ես միշտ ժպտում եմ իմ Արևի հետ, որովհետև նա հասկանում է ինձ, ես դառնում եմ նրա մի շողը». Սոնա Մայիլյանը չի կարող «Շողակն»-ում այլ կերպ լինել, ինչպես չի կարող կրթահամալիր-մարզաշխարհում մշտապես