Գրիգոր Խաչատրյանին է պատկանում թևավոր դարձած խոսքը. «Կրթահամալիրում մենք չենք աշխատում, մենք ապրում ենք»… Իրեն, իհարկե, ասածը չի վերաբերում՝ հիմա նա աշխատել է ուզում ընդամենը… այն էլ առողջությունը չի ներում. ինչ մնացել է, պահել է Շարժման համար… «Տեսնեմ Անին ու նոր մեռնե՞մ»…
Տարատարիք սովորողների և ուսուցիչների մեծ խումբ պատրաստվում է «Ֆրեսկո» փառատոնիՀառիճի վրանային ակցիային…
Հուլիսի 1-ը կյանքով լեցուն օր էր կրթահամալիրի Բանգլադեշում, ինչպես մինչհուլիսյան բոլոր օրերը… Մարգարիտ Հարությունյանը սովորողների ու նրանց ծնողների հետ պատրաստվում է «Աղավնավանք»-ի բազմօրյա ճամբարին… Մեր արշավախմբային ավտոբուսի ու պարագաների ծառայությունը պիտի օր առաջ դառնան Կարինե Պետրոսյանի ղեկավարած Հայրենագիտության և ուսումնական ճամփորդությունների կենտրոնի ինքնակազմակերպիչը…
Կրթահամալիրի կրտսեր դպրոցների լողափնյա՝ 60-ից ավելի ճամբարականների համար այսօր լողին ու ուսումնական առօրյային գումարվել է Գյուղացիական ուսումնական կենտրոնի աշխատանքը… Կանաչ լոբի, կարտոֆիլ, հասունացող լոլիկ, վարունգ, կանաչի … ողջ հուլիսի համար…
Կյանք կա և… մեր բաժանման մեջ. Մանսուրյանների ընտանիքը՝ իմ սքանչելի Մարիամով-Աշոտով, իրենց ընդունակ-ուշադիր սեբաստացի մայրիկ Լիլիթով, Պրագա մեկնելուց առաջ եկել էին հրաժեշտի… Ընտանիքի հայրը՝ ճանաչված մեդիագետ Հարություն Մանսուրյանը, պայմանագրային աշխատանքի է անցել «Ազատություն» ռադիոկայանի Պրագայի կենտրոնում… Պրագայում գեղեցիկ, այսպիսով որոշված է, մենք բացում ենք կրթահամալիրի ներկայացուցչությունը… Իրոք. 7-րդ դասարանցի Աշոտն ու 9-րդ դասարանցի անխոնջ Մարիամը լավ էլ կղեկավարեն, թող Պրագան, որպես Եվրոպայի կենտրոն, սկսի հեռանկարային հաղորդակցվել կրթահամալիրի Բանգլադեշի հետ: Հետևեք մեր ներկայացուցչության ամառային թողարկումներին…
Կրթահամալիրը կյանքով կարելի է ճանաչել, հասկանալ… մուտք գործել, դառնալ նրա մասը՝ ուսուցիչ թե սովորող… Տաթև Թամազյանի 2015-2016 ուստարվա 6 տարեկանների ճամբարի թափ հավաքող գործունեությունը փաստ է… Նոր դպրոց դիմած 2009թ. ծնվածներն ու նրանց ընտանիքները սկսել են սովորել, ապրել միասին, ճանաչել կրթահամալիրը… Ճամբարային կյանքով են ապրում և 2010թ. ծնվածները. «Հինգ տարեկանների ուսուցում» շարունակ թափ, հեղինակություն հավաքող կրթական ծրագիրն ի՜նչ լավ է իրեն զգում կրթահամալիրի դպրոց-պարտեզ ուսումնական հաստատություններում… ապահովելով երեխաների մուտքը դպրոց շուրջ տարի գործող «մեծական» խնդիրներ լուծող, զարգացող, հետաքրքիր, լողացող պարտեզ-ճամբարներում… Այսպիսին՝ կյանքով-ճամբարային կլինի նաև 6-րդ դասարանցիների մուտքը Միջին դպրոց, 9-րդ դասարանցիների մուտքն Ավագ դպրոց… Դեռահասների և պատանիների Բանգլադեշյան ճամբարները պիտի իրական դառնան… Ասել եմ՝ մենք անհատին, անձին վերաբերվում ենք հարգանքով և յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում ապահովում նրա ազատ ընտրությունը. մենք չենք ընտրում, մեզ են ընտրում։ Ահա ինչու՝ մենք հասարակություն ենք՝ հասարակ մարդկանց քաղաքացիական ընկերակցություն։ Կրթահամալիրն իր Բանգլադեշով, ինչպես Ռուսաստանը, միայն «Умом не понять»…