Տարատարիք սովորողների և ուսուցիչների մեծ խումբ պատրաստվում է «Ֆրեսկո» փառատոնի Հառիճի վրանային ակցիային…
Հուլիսի 1-ը կյանքով լեցուն օր էր կրթահամալիրի Բանգլադեշում, ինչպես մինչհուլիսյան բոլոր օրերը… Մարգարիտ Հարությունյանը սովորողների ու նրանց ծնողների հետ պատրաստվում է «Աղավնավանք»-ի բազմօրյա ճամբարին… Մեր արշավախմբային ավտոբուսի ու պարագաների ծառայությունը պիտի օր առաջ դառնան Կարինե Պետրոսյանի ղեկավարած Հայրենագիտության և ուսումնական ճամփորդությունների կենտրոնի ինքնակազմակերպիչը
— «Ուստա, չալե» երգն եմ ուզում, հայրիկ, կդնե՞ս՝ լսեմ… Շաբաթ առավոտվա ժամը ութն է. ես ավարտել եմ օրվա իմ պատումը, վերջին լուրերն եմ աչքի անցկացնում մեդիայում, պատրաստվում եմ հեծանվով դուրս
Ապարանի Լուսագյուղը, ուր մենք այցելել էինք տիար Գևորգ Հակոբյանի, Ռուդիկ Սահակյանցի, Կարինե Պետրոսյանի հետ, որպես ամառային վրանային-դաշտային հայրենագիտական ճամբարի հնարավոր վայր, ծանոթանալու համար, իմ մեջ տպավորված մնաց իր դպրոցով… որպես
Երեկ այդպես էլ չհասկացա՝ ինչու-ինչից թարսվեց օրս, ի՛նչ տեղեկություն-տեսարան խոցեց ինձ այնպես, որ օրվա իմ բազում գործերի, գյոզալ հավաքի մեջ բնականոն չէի տեղավորվում, օրվա իմ հոգսով անբավարար էի… Նկատեցի՞ք՝ կեսօրին
