Այս դեպքի համար են ասել՝ ամեն ինչ ընկավ իր տեղը. Շուշան Բլեյանը Երևանում է և ողջ ամառ իր ուսանողական արձակուրդն անցկացնելու է… ի՞նչ իմանաս, երբ Շուշանին լավ գիտես… Առաջ չընկնենք. ամառ է՝ իր հուլիսով-օգոստոսով, արկածներով… Տաթև-Արևիկ քույրիկ-երկրպագուները փայլուն կատարեցին «Համերգ Վիեննայում» ընտանեկան նախագիծը. այն ոգևորվածությունը, որ տիրում էր երեկ Շուշանի շուրջը՝ Տաթև-Արևիկի գոհունակությունը, Լիլիթ-Արաքս-Սոնուլիկի խանդավառությունը, Կարինե Ջանոյանի հորդառատ հումորը, նախագծի՝ ինձ ընդունելի գլխավոր արդյունքն էր: «Դավիթ Բլեյան + 6 հմայիլ իմ աղջիկներ» պերֆորմանսը ամենասպասվածն է, ամենագունեղը, որ, իհարկե, իմ վայելքն էր, որքան էլ որ լինում են «ծանր» աշխատանքային օրեր…

Օրն այդպիսին էր՝ ծանր, այնքա՜ն, որ հիմա չի պատմվում. ամեն ինչի ժամանակը կա, պատմելու ժամանակն էլ կգա։ Դավիթն է, որ ինչ անի, երբ անի, ինչ հարցնի, ժամանակին է։
– Դու ինչպե՞ս ես իմանում ժամանակը… հայրի՛կ:
Շուշանն այսօր կզանգի իր երևանյան քարտով-համարով, ու մենք կլինենք մշտական կապի մեջ մի երկար ժամանակ, Դավի՛թ:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Խելքը բազմապատկում է կանացի հմայքը

Ահա այսպես, 1994-ի դեկտեմբերյան մի օր իմ սենյակ «ներխուժեց» լրագրող Արմինե Օհանյանը, ում, կարծեմ «Ազգ» օրաթերթի մի քանի «դպրոցական թեմայով» հրապարակումներ տպավորվել էին… Արմինեն իր թարմությամբ, ընդգծված խելքով, հայացքի սրությամբ

Ինքնուրույնությունը ենթադրում է նաև տնտեսական ինքնուրույնություն…

Այս որոշման մասին մենք երեկ հայտնեցինք Շուշանին, ով դեմ չէր Վիեննայի մոտի անտառները տրամադրել Դավթի ընկեր հերոսներին. տեսնենք, մեկ էլ տեսար` ամանորյա տոներն անցկացնեն Ավստրիայում: Մենք սկայպով ծանոթացանք Շուշանի կացարանում

Երկու դարի արանքում, երկու քարի արանքում…

— Ոչինչ, ես էլ առանց սուզվելու-խաղալու ջուրը կմտնեմ… արագ մաքրվելու համար… Սա Դավթի առաջին պատասխան-փոխզիջումն է Արմինե մայրիկ-ուսուցչուհու ջղային արգելքին՝ առավոտ ժամը ութին. — Չէ՛, ոչ մի լողանալ, ես ուշանում