Այս դեպքի համար են ասել՝ ամեն ինչ ընկավ իր տեղը. Շուշան Բլեյանը Երևանում է և ողջ ամառ իր ուսանողական արձակուրդն անցկացնելու է… ի՞նչ իմանաս, երբ Շուշանին լավ գիտես… Առաջ չընկնենք. ամառ է՝ իր հուլիսով-օգոստոսով, արկածներով… Տաթև-Արևիկ քույրիկ-երկրպագուները փայլուն կատարեցին «Համերգ Վիեննայում» ընտանեկան նախագիծը. այն ոգևորվածությունը, որ տիրում էր երեկ Շուշանի շուրջը՝ Տաթև-Արևիկի գոհունակությունը, Լիլիթ-Արաքս-Սոնուլիկի խանդավառությունը, Կարինե Ջանոյանի հորդառատ հումորը, նախագծի՝ ինձ ընդունելի գլխավոր արդյունքն էր: «Դավիթ Բլեյան + 6 հմայիլ իմ աղջիկներ» պերֆորմանսը ամենասպասվածն է, ամենագունեղը, որ, իհարկե, իմ վայելքն էր, որքան էլ որ լինում են «ծանր» աշխատանքային օրեր…

Օրն այդպիսին էր՝ ծանր, այնքա՜ն, որ հիմա չի պատմվում. ամեն ինչի ժամանակը կա, պատմելու ժամանակն էլ կգա։ Դավիթն է, որ ինչ անի, երբ անի, ինչ հարցնի, ժամանակին է։
– Դու ինչպե՞ս ես իմանում ժամանակը… հայրի՛կ:
Շուշանն այսօր կզանգի իր երևանյան քարտով-համարով, ու մենք կլինենք մշտական կապի մեջ մի երկար ժամանակ, Դավի՛թ:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Միասին, Բլեենց նոր սերնդին ճանաչելով, Բլեենց սկզբունքները ձեւակերպելով-հաստատելով, իրար օգտակար լինելով, ճանապարհ է, անցնում ենք…

Ամառային ընտանեկան պատում Էդվարդը՝ չորս տարեկան, Բլեյան Արամի տղան, նախորդ օրն իր պապ Թաթոսի հիշատակի հավաքին հասցրել էր պայմանավորվել Դավիթ Բլեյանի հետ հանդիպման մասին… Ու կիրակի առավոտով չորս տարեկան Էդվարդն

Դե, ձեր մեռելն եկեք տարեք

— Դավիթ, ժամը երեքն է,- պատանդի վիճակում, դատապարտվածի նման խնդրում եմ ես. – Լավ չէ, որ ժամը երեքն է, լավ կլիներ՝ երկուսը լիներ գիշերվա: Հետո կլինե՞ր երեքը գիշերվա, հետո՝ չորսը գիշերվա,

Էհե՜յ, Սոնա ո՞ր ծովի վրա ես, ո՞ր օվկիանոսում

Երեկոյան նորից քամոտ էր իմ ճանապարհը. առանց հեծանվորդի ակնոցի անհնար է: Ես շարժվում եմ տեղ-տեղ դադարներով՝ քամին արգելք է հանդիպակաց, որ պիտի հաղթահարվի… Այսօր իմ երրորդ թուռնուհու՝ Սոնայի ծննդյան օրն է: Վեց