Կրթահամալիրում այսօր«Ներառականության օր»է՝ սեմինարքննարկումներով, ներառական խաղերով ու վարպետության դասերով։ Նախագիծը կազմակերպվում է «Սպիտակ ձեռնափայտ», «Ռոսատոմ», «Ոգու առագաստներ» կազմակերպությունների հետ։ 

Պետությունը եթե բռնատիրական չէ, դպրոցը եթե պետության ձեռքին բռնության գործիք չէ, չեն կարող միասին, համատեղ ջանքերով չապահովել մի ամբողջական ներառական միջավայր՝ հասարակություն և հանրային կրթություն, որտեղ, առանց որևէ խտրության, անկախ մեկնարկային տվյալներից, ծնունդով փոխանցված, թե ձեռքբերովի սահմանափակումներից, սովորողը կպարզի իր ֆիզիկական, հոգևոր և ոգու առագաստները՝ հանրային կյանքում անհատական խաղաղ նավարկության համար։ 

Մենք որպես մեր գործի՝ մեր մանկավարժության հեղինակներ, հավատում ենք սրան և մեր գործընկերների հետ մեկտեղում ենք սրան ուղղված ջանքերը, ինչպես հիմա՝ «Սպիտակ ձեռնափայտ», «Ռոսատոմ», «Ոգու առագաստներ» կազմակերպությունների հետ։ Մենք բաց ենք գործընկերության, առաջարկների համար և շարունակելու ենք բաց լինել, շարունակ փնտրելով նոր գործընկերներ, գաղափարներ, լուծումներ։ 

#1702 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Չորս սկզբունքերի գործարկումով հերթական կիրակիի ընթերցարան

Շվեդ ճարտարապետը տների ջերմ-մեկուսացման համար ինքնատիպ լուծում է մտածել ԱՄՆ-ում կողոպտիչը փորձելով թաքնվել, հայտնվել է ուղիղ եթերում National Geographic-ը ցուցադրել է ապագայի քաղաքները Արևածագը աշխարհի տարբեր անկյուններում Իրոք եզակի ռոբոտ,

Ինչու և ինչպես գնանք Էջմիածին…

Քեզի մեռնեմ, Էջմիածին… Երևանը ծանրանում է այնքան, որ նրանից թեկուզ մեկ օրով, առանց գիշերումի, թեկուզ առանց տանից-գործից կտրվելու, մի քանի ժամով փախուստը թերապևտիկ-անփոխարինելի է դառնում… Մեծ չէ ընտրությունը՝ Էջմիածին, Աշտարակ,

Մի հեգ նաիրցի՝ գնում եմ անկանգ․․․

Որքան մութը սև՝ այնքան ես համառ․․․ Հինգ հարյուր տարի առաջ խորտակված «Բարի Հիսուս» անունով նավը, որի գտնվելու վայրի մասին ոչինչ հայտնի չի եղել, պատահաբար հայտնվել է Նամիբիայի ափերի մոտ` ծայրեծայր