Օրեր առաջ Ագարակում էի Գևորգ Հակոբյան կրտսերի մեկամյակի առիթով։ Մեր սեբաստացի 2-4 տարեկանների հաճախակի դարձած հավաքները ևս հաստատում են, որ Ագարակը գրավիչ վայր է բոլոր տարիքի երեխաների համար։
Շրջում էի Ագարակի անկյուններով, արձանագրում փոփոխությունները, երբ ինձ անակնկալ մատուցեց մեր Հազարանը… Մնացածը՝ ապշահար տիարի տեսանյութում։
#2062
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=CxbrMLi6tF4]
Դավիթը որոշել է՝ ինձ նման անցկացնի-ապրի գիշերը, քնի-արթնանա, գրի-կարդա… — Ինչո՞ւ պիտի հայրիկը չքնի, ես քնեմ… Առաջին անգամ չէ, որ ասում է, բայց այս անգամ մեկ էլ գիշերը՝ մեկին մոտ,
Պայծառ օր է` նվեր օր: Կիրակին այսպիսի օրով դառնում է կրկնակի նվեր բոլոր սեբաստացիներին, բոլոր երևանցիներին, յուրաքանչյուրին՝ ով Երևանում է… եռակի նվեր օր է Երևանի տոնը:
Ամենուր՝ կրթահամալիրյան-բանգլադեշյան հուլիսյան տապում, կենդանի ուսումնական նախագծերում, որ ամառային դպրոցի հեղինակային խճանկար են ստեղծում մեզանում, սեբաստացի սովորող-ուսուցիչների տարբեր անհատական-խմբային նախաձեռնություններում ես 2015-ին խոստացված մեր կյանքի բեկումներն եմ փնտրում-առանձնացնում: Նոր դպրոցի
