Օրեր առաջ Ագարակում էի Գևորգ Հակոբյան կրտսերի մեկամյակի առիթով։ Մեր սեբաստացի 2-4 տարեկանների հաճախակի դարձած հավաքները ևս հաստատում են, որ Ագարակը գրավիչ վայր է բոլոր տարիքի երեխաների համար։
Շրջում էի Ագարակի անկյուններով, արձանագրում փոփոխությունները, երբ ինձ անակնկալ մատուցեց մեր Հազարանը… Մնացածը՝ ապշահար տիարի տեսանյութում։
#2062
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=CxbrMLi6tF4]
Այսօրվա համար էի գրել կարծես երեկվա իմ գիրը. մինչև լույսը չբացվեց, չիմացանք մեր գլխին գիշերհանա եկածը։ Իմ հունիսյան մանկավարժական պատումի անիվն այսօր պտտվեց. ո՛չ կլսվի, ո՛չ էլ դրա պատմողը կա։
— Դավիթ Բլեյան, պրծի հավաքվի, դուրս ենք գալիս… Դավիթը մեր՝ վերացա՜ծ, բաց դաշնամուրի առաջ կանգնած նվագում-երգում է… — Համ էլ ես գտա նոտան… Այսօր տոն է Սուրբ ծննդյան… Ու շարունակում
Ծովակալ Իսակովի պողոտայից աջ եմ թեքվում հեծանվով այնտեղից, որ ավարտվում է Ամերիկայի դեսպանատունը, սկսվում Խորհրդային Հայաստանի 30-ամյակին նվիրված հուշարձանը, ու հայտնվում եմ Հրազդանի կիրճում… Սա՝ օրվա վերջում, տուն գնալիս… Հետո
