Օրեր առաջ Ագարակում էի Գևորգ Հակոբյան կրտսերի մեկամյակի առիթով։ Մեր սեբաստացի 2-4 տարեկանների հաճախակի դարձած հավաքները ևս հաստատում են, որ Ագարակը գրավիչ վայր է բոլոր տարիքի երեխաների համար։ 

Շրջում էի Ագարակի անկյուններով, արձանագրում փոփոխությունները, երբ ինձ անակնկալ մատուցեց մեր Հազարանը… Մնացածը՝  ապշահար տիարի տեսանյութում։ 

#2062

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=CxbrMLi6tF4]

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ամենագեղեցիկ հանդիպումները՝ դեռևս չկայացած․․․

Կեցցեն մեր ուսուցիչները-մարզիչները՝ դահուկներով, իրենց պատրաստած-հարթեցրած վազքուղու վրա… Արամազդ Ղալամքարյանը փետրվարի 2-ի նիստում այնքա՜ն վստահ էր, որ իր հինգերորդցի սեբաստացի Լևոն-Հրաչյա զույգը իր ուսումնական նոր գործիքով՝ դահուկներով այնքա՜ն կհաջողի, որ կկարողանա

Տարին հեքիաթով ավարտես, որ հեքիաթով էլ սկսես. մեզ համար չի՞ ասված…

Ինձ սկսում են դուր գալ դեկտեմբերյան տոնական շունչը, ամանորի ուսումնական նախագծերի համն ու ամանորյա այս իրարանցումը, հոտը, գույնը, ձայնը… Ամանորի-Սուրբ Ծննդի՝ 2016-2017-ի, հին ու նորի այս սահմանագլխից էլ հավես, ոգևորող

Հենց այսպես էլ ապրում ենք Բանգլադեշում, Պողոտայում, այլուր

Գրիգոր Խաչատրյանին է պատկանում թևավոր դարձած խոսքը. «Կրթահամալիրում մենք չենք աշխատում, մենք ապրում ենք»… Իրեն, իհարկե, ասածը չի վերաբերում՝ հիմա նա աշխատել է ուզում ընդամենը… այն էլ առողջությունը չի ներում. ինչ