Օրեր առաջ Ագարակում էի Գևորգ Հակոբյան կրտսերի մեկամյակի առիթով։ Մեր սեբաստացի 2-4 տարեկանների հաճախակի դարձած հավաքները ևս հաստատում են, որ Ագարակը գրավիչ վայր է բոլոր տարիքի երեխաների համար։
Շրջում էի Ագարակի անկյուններով, արձանագրում փոփոխությունները, երբ ինձ անակնկալ մատուցեց մեր Հազարանը… Մնացածը՝ ապշահար տիարի տեսանյութում։
#2062
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=CxbrMLi6tF4]
Այս օրերին ապրիլյան տեխնոլոգիական «Ձոն» ստուգատեսի շրջանակում գարնան ծաղկունքի ոգևորումն է ամենուր՝ կրթահամալիրի բանգլադեշով մեկ, հյուսիսում, հարավում, արևմուտք-արևելքում, խառնարան-մայր դպրոցում… Ես այս կամ այն ձևով մասնակցում-աջակցում եմ մեր ուսումնական մասնաշենքերում
Զիլ ձայն էր երեկվանից, որ մնացել է իմ ականջում Գյումրիից վերադարձող ավտոբուսից, երբ ես հեռախոսով արտոնեցի, որ ավելի երկար ճամփորդեն սեբաստացիները… Գրիգոր Խաչատրյանը՝ հայրենագիտական-մշակութային ուսումնական ճամփորդության ղեկավարը, կարող մարդ է.
Ու ես այն չեմ կորցնում… ուրիշ ինչպե՞ս պահպանես այդ հնարավորությունը, որ հայտնի Կաֆկան կոչել է «հիասքանչը տեսնելու հնարավորություն»… Իհարկե, ճամփորդելը, բարձունք նվաճելը, հեծանվով աշխատանքից-տուն-աշխատանք ամենօրյա երթևեկը մեծացնում են այս հնարավորությունը… Իմ
