Ի՛նչ զարմանալի խորագիր է՝ «Ճամփորդական պատումներ»… Սոնա Փափազյան ջան, նոր անվանակարգ՝ ո՞ր ստուգատեսով՝ ուսումնահայրենագիտական ճամփորդությունների՞… Զարմանալի էնքա՜ն բան կա, Սոնա աղջիկ, բա էս մի տնօրենի գո՞րծ է. էսքան ճամփորդական պատմություն, որ
Վաղուց չէինք զրուցել: Տեղեկացնեմ, որ արդեն ստացել եմ ՌԴ անձնագիր: Շատ երկար ու տանջալի պրոցես էր, բայց վերջի վերջո ամեն ինչ բարեհաջող ավարտ ունեցավ: Այնպես որ հիմա ՌԴ քաղաքացի եմ…
«Առավոտ» օրաթերթ, 7 հուլիս, 1995թ. Իսկ լավ դասագիրքը կայանում է գործածության մեջ, բարեփոխելով հրատարակումից հրատարակում, շտկելով ու ճշտելով, կենդանի մրցակցության մեջ դուրս մղվելով, երբ սպառել է իրեն, տեղը զիջելով նոր
Վերջապես, կատարվեց այն, ինչի մասին այդքա՜ն խոսվում էր մեր ցեղում, մեր տանը, մեր Դպրոց-պարտեզում, խմբում, ամեն Աստծու առավոտ-իրիկուն՝ Արմինե մայրիկ Աբրահամյանի մեքենայում, ամեն հանդիպողի-ծանոթ-անծանոթի հետ… Դավիթ Բլեյանն իսկական Աշոտիկ է դարձել.
«Ինչ մեր մասին մտածում ենք՝ մենք այն չենք, այլ այն ենք, ինչի մասին մտածում ենք: Մեր զգացումները փոխելու ձևերից մեկը մեր մտքերը փոխելն է»… Ամերիկացի երեք մեծահամբավ գիտնական-բժիշկներ Ֆրենկ Մինիրթի,
«Ժամանակ» թերթ, 20 սեպտեմբեր, 2006թ. Նվիրում եմ Հայաստանի անկախ պետականության 15-ամյակին Հոդվածաշար: Հոդված 2-րդ: Սկիզբը՝ «Ժամանակ Երևան» օրաթերթի 2006թ. սեպտեմբերի 13-ի համարում Հիշեցնեմ, որ հոդվածաշարում Հայաստան, հայրենիք, պետություն և երկիր, հայ,
Ապրիլը մի քանի օր շուտ սկսե՛ք, որ «չհասցնել» բառը մեզանում ոչ միայն չհնչի, այլև մեր ապրիլյան գործերում-նախագծերում-նախաձեռնություններում հայոց «ոչինչ»-ը, «դե լավ, վաղը»-ը, «մյուս անգամ»-ը, «հլը տեսնենք»-ը, «աշխարհը չքանդվեց»-ը տեղ չունենան:
Ինչպիսի աշակերտ որ ունենաս, համապատասխան նվերների արժան կլինես… նաև զատկական. հուզեցիր Արաքս Պողոսյան: Նվերների, ուշադրության դրսևորումների (որպես հոմանիշներ ընդունեք) պակաս Ավագ շաբաթում-զատկական Սուրբ Հարության տոնով չունեցա… Ամենաշոշափելին ինձ համար հենց
Ճանապարհ է, որ մինչև չսկսես, ինքնին վերջ չունի… Ճանապարհին ի՞նչ վերջ. մի ընթացք է, որով այնքա՜ն անսովոր, գրավիչ տանում է իր ետևից Սողոմոն իմաստունը… Ինձ համար կարևոր էր, որ Ճրագալույցի
Շաբաթն եկավ. ես նրան սպասում էի։ Ներքևում՝ շենքի անկյունում ինձ սպասում է հեծանիվը. երեք ժամից կվարեմ Հաղթանակի կամրջով-Զանգվի ափով, դիմացս՝ լյառն վեհանիստ ու մոգական, առաջին կանգառը, այս անգամ, Հիմնական դպրոց.