Ի՞նչ պիտի անեի ես երեկ առավոտյան 8։30, եթե չլիներ… հեծանիվը: Պիտի հայտնագործեի: Հո տանը, մայրս կասեր, պուպուի նման չէի՞ նստի-մնա… Պուպուն էլ միայն մո՞րս հայտնի՝ իր ստեղծած արարածն էր… Վա՜յ,
Երեկվա իմ գրի «Իմ ծնունդն արդեն սկսվե՞լ ա» վերնագիրը Դավիթ Բլեյանը նետեց հենց առավոտյան, երբ իջավ մեր մահճակալից… Հետո այսպես խոսեց Դավիթը… խոհանոցում, լողարանում, մեքենայի մեջ. — Բոլորը ուրախացե՞լ են, պապ։
Գերմանիա հնգօրյա աշխատանքային այցի ամենաուսումնական ազդեցությունը ես ունեցա Վիսմար քաղաքի PhanTechnikum-ում. պատմել եմ տեխնիկայի պատմության թանգարան –լաբորատորիայում անցկացրած ժամերի մասին… Բաց էի թողել-չէի պատմել նրա մի տեղում ծնված ուսումնական նախագծի
Ես կլինեմ հետևողական, և շնապահ (կինոլոգ) Վահեի հետ կհասնենք նրան, որ Ատին դառնա իսկական ներառական կրթության մասնակից, բաղկացուցիչ։ Այս հոդվածը ոգևորեց և հուզեց։ Կրկին շնորհակալություն հնարավորության համար։ Երկտողի հեղինակը Հյուսիսային
Օրագրի ընթերցողը հավանել է իմ 860-րդ գրում շարադրված քաղաքական ծրագիրը և խնդրում է շարունակել… Ես էլ եմ 860 հրապարակումից 860-րդը առանձնացրել եմ, լրագրող Վարդ Սիմոնյանն էլ… Իսկ իմ սեղանին, հարգելի
Ինձ սկսում են դուր գալ դեկտեմբերյան տոնական շունչը, ամանորի ուսումնական նախագծերի համն ու ամանորյա այս իրարանցումը, հոտը, գույնը, ձայնը… Ամանորի-Սուրբ Ծննդի՝ 2016-2017-ի, հին ու նորի այս սահմանագլխից էլ հավես, ոգևորող
Հերթական բողոքը՝ Բլեյանը քանդում է… ու Մալաթիա-Սեբաստիա վարչակազմի աշխատողների հետ մենք անշտապ զննում ենք «Կրթական պարտեզ բնակելի արվարձանում» նախագծի հյուսիս-հարավ ճառագայթների զարգացումների դեմն առած երկա՜ր-բարձր հենապատի երեկվա փլուզումով ստեղծվածը… Ի՞նչ է
Googl-ը թողարկել է արտակարգ իրավիճակներում մերձավորներին փնտրելու համար նախատեսված հավելված… Հայերենախառն անգլերենով մեր հոգատար հայրենակից երիտասարդ Վահագնը՝ Համբուրգից, դիմում-խոսում-քննարկում-շնորհակալ էր լինում իր Google-ջանին՝ չմոլորվելու համար ու ժամանակին մեզ Համբուրգի հյուրատնից իր
Այդպես էլ հնգօրյա աշխատանքային այցի ողջ ընթացքում նավ չբարձրացանք, ծովում չեղանք, գոնե չթրջվեցինք… Մակլենբուրգի շքեղ-գրավիչ Բաստհորստ ամրոցը հեշտ չէր թողնելը, բայց… ծրագիր էր՝ րոպեներով հաշվարկած. թողեցինք… Այսպիսի կարմիր-գունեղ-խորոտ-հավես ավտոբուսով, ինչպիսին
«Ի՞նչ ենք մենք անում, որ մեր ամրոց-կացարան-հյուրատուն նախագիծը դառնա գրավիչ հենց աշխատողների համար՝ խոհարար-մատուցող-սպասարկող մեծ անձնակազմի համար»,— երկու հարյուր տարվա պատմություն ունեցող ամրոցի՝ երկար ժամանակ լքված հսկա տարածքով-արտերով-շինություններով, ներկայիս ժամանակակից