Վարդուհի Սիմոնյանի շնորհիվ ներգրավվեցի «Ստեղծագործական Հայաստան 2016» մեդիանախագծին․ սրանով Օրագրերի օրագիր՝ 2016-ի իմ գրերին հարցաթերթիկով անդրադառնալու հնարավորություն ունեցա․․․ հետաքրքիր զբաղմունք էր, մենակ մարդու գործ չէր․ ինձ օգնեցիք, շնորհակալ եմ։ Իսկ
Tert.am-ի «Ստեղծագործական Հայաստան» մեդիանախագծին է միանում, թերևս, ամենակարևոր ու զգայուն ոլորտը՝ կրթությունը: Այն նախասահմանված է որպես երկրի բանականություն, անվտանգության, մարդու և ամբողջական էթնոսի ազատության ու բարոյականության ցուցիչ: Եվ սահմանված է
Շարունակե՞մ առակներով խոսել, նույնն է թե՝ ընթերցել չինական առակները` բացելով «Իմաստության արկղիկ»-ը․․․ «Ինչպիսի՞ գիտելիքներն են պիտանի» վերնագրով առակն է․․․Արդիական հարցադրում է․․․ — Ես պատրաստ եմ հինգ տարի ապրել այս անտառում։
Ձմեռ պապն իրենն արեց՝ նվերները բաժանեց սպասող-չսպասողին ու թողեց մեր երկիրը դժգոհներիս, ոչ այնքան գոհունակներիս ու ոչ այնքան․․․ Վերնագիրը Արմինե Աբրահամյանի ուսումնական նախագծինն է, որը մենք ընտանիքով լսեցինք-նայեցինք մինչև վերջ․․․
Նոր Տարին սկսում եմ նոր գրքեր կարդալով, Ձմեռ Պապին օգնելու մղումով։ Տասնյակ նոր հրատարակության նվերներ եմ վերցրել գրախանութից ու մինչև բաժանելը թերթում եմ․․․ «Իմաստության արկղիկ» հին չինական առակներ ․․․ «Էդիտ
Չինական առակ «Իմաստության արկղիկ» գրքից։ Մի անգամ իշխան Ցին իշխան Լուին ասում է․ — Մենք հարևաններ ենք, եկեք օգնենք միմյանց։ եթե հարձակվեն ձեր երկրի վրա, ես իսկույն օգնության կգամ ձեզ,
Հովհաննես Թումանյան, 1920թ. Կարդացի վրաց թերթերի երկյուղը, թե Դրոն, նշանակվելով հայ զորքերի հրամանատար, կարող է նորից մի կռիվ առաջ բերել Վրաստանի հետ։ Էս երկյուղը սոսկալի ծանր եկավ ինձ։ Խնդիրը Դրոն
Այս օրերին ինչ գրես` հարցաթերթիկ է դառնում, մի էջում հարցերն են` դեմքով դեպի անցնող տարի` ովքեր ու ինչերն են անցնող տարվա ամենա-ամենա ամենա-ամենա-ամենան, մյուսում, հայացքով դեպի եկող տարին՝ սպասում-բարեմաղթությունները․․․ Ինչո՞ւ, ինչպե՞ս պիտի
Նարեկացու Երգ երգոցի մեկնությունն եմ կարդում, Վարդան Ֆերեշեթյանի աշխարհաբարացմամբ, Սուսան Մարկոսյանի ձեռամբ ստացած։ «Երգ երգոց» նշանակում է օրհնությունների օրհնություն այնպես, ինչպես մենք սովոր ենք խորանի սուրբ սեղանը կոչել սրբությունների Սրբություն,
Եթե իմ սիրելի Մարինե Ամիրջանյանի խմբագրած «Խոշորացույցով» նայենք, մեր Արևելյան դպրոցի Նատալի Նահապետյանի ամենամեծ ձեռքբերումը 2016-ին այն է, որ «Ես սովորել եմ լողալ մեջքի վրա»: «Խոշորացույց»-ի «Տարեմուտի խոստովանությունը» կարդացվում է… Կարո՞ղ