Աղբյուրը՝ 1in.am 2016թ. Ապրիլյան պատերազմից հետո մեզանում խաղաղության և պատերազմի դիսկուրսը ենթարկվեց պատերազմի անհանդուրժող ժամանակաշրջանին բնորոշ միտումների։
Երևան-Գյումրի գնացքում ենք։ Հայտարարված 7։55-ին գնացքը շարժվեց․․․ Մեծացող տղա, մեծացող հոգսեր․․․ — Դավիթ,- ասում եմ,- վեց տարեկան դարձար՝ ծախսն ավելացավ, արդեն տոմս ենք գնում, քեզ պահելը գնալով հեշտ չի լինի․․․
Գյումրիում եղանակը՝ ոնց որ Երևանում, լրիվ աշնանային․․․ ձյան ոչ մի հետք, թաց, մեղմ, արևը՝ ծառերի ճյուղերի մեջ խճճված․․․ Այդպես և երեք ժամ տասնհինգ րոպե տևած ողջ ճանապարհին։ Լավագույն դեկտեմբերի 31-ն
Երբ դուք, սիրելիներ, իմ օրվա գրից անպակաս դարձած ընթերցող լսարան, կստանաք մուտք՝ թվով 1255-րդն այս թերթելու, Արմինեի ու Դավթի հետ անցած կլինենք գնացքի ճանապարհը մինչև Գյումրի… Սովորականի պես ես հաստատում
Դուք որոշեք, ընթերցող գրի, հայտնի պատվիրանը Ուսուցչի խախտո՞ւմ են Հայ Առաքելական եկեցեղու սպասավորները այսպիսի տեսանյութով․․․ Տեսանյութը, իհարկե, որպես արված գործի հաշվետվություն, ձև, կարելի է օգտագործել․․․ Չնայած, էլեկտրոնային, դրամական փոխանցումների հայաստանյան
Ձմեռ պապ 2018-ի մրցանակակիր Նունե Խաչիկօղլյանի օբյեկտիվը գրանցել է իմ ու Լուսինե Փաշայանի գրկախառնությունը… Մագիստրոս Լուսինեն պայծառացած պատմում է Երևանի պետական համալսարանի մանկավարժության և կրթության զարգացման կենտրոնում «Հաղորդակցական ակտիվության զարգացման
2017-2018 ուսումնական տարի. երկրորդ ուսումնական շրջան՝ 8-26 հունվարի։
Այնպես չէ, որ ես ուրիշ տեղ էի այս օրերին… այո, փախուստի մեջ, բայց ես ձեզ հետ էի… Երեկ, ողջ օրը, իհարկե, կեսօրից հետո Մայր դպրոցում՝ Միջին ու ավագ դպրոցների հանդեսներում
Հավատացեք, «Հյուսիսափայլի ռադիոյի» և Կարինե Խառատյանի դասարան TV-ի ուղիղ եթերը ֆեյսբուքով ես ամբողջությամբ-մի շնչով առավոտվա 4-ից դիտեցի… Շնորհակալ եմ, Քնարիկ Ներսիսյան, Քրիստինե ու ընկերներ, ողջ գեղարվեստի… ուրախ, հարազատ-ընտանեկան միջավայրի համար: