«Ուղղակի անկեղծ» շարքըպատումի իմ բլոգում ընդհատվեց, ինչպես սեպտեմբերի 27-ի պատերազմով շատ գործեր ընդհատվեցին շատերիս կյանքում։ Շարունակում եմ։ Շնորհակալ եմ Սուսան Մարկոսյանին, Զառա Առաքելյանին, Քնարիկ Ներսիսյանին՝ իմ նախաձեռնությամբ 1992թի նոյեմբերին ստեղծված «Նոր ուղի» հասարակականքաղաքական կազմակերպության, նրա ղեկավարի՝ իմ 1992-2000թթ գործունեությունը Հայաստանի, Արցախի, հայերի համար դրամատիկ այս փուլում կարևորելու, քաղաքական կազմակերպության1992թ. ծրագիրը, 1998թ. ՀՀ նախագահի արտակարգ ընտրությունումՀՀ նախագահի թեկնածու Աշոտ Բլեյանի քաղաքական նախընտրական ծրագիրըշրջանառելու համար։ Հասանելի էր երեկ՝ շնորհիվիմ հրապարակային գործունեության, հասանելի է հիմա՝ շնորհիվ իմ բլոգի մատչելիության։ 

Այս ընթացքում սերունդ է փոխվել, ծանր կորուստներով, իր փորձառությամբ հասունացել, ժամանակը ողբերգությամբ, պարտադրում է անդրադառնալ մեր նորագույն պատմության անկախ պետականության 1991թ. սկսվող շրջանին, քաղաքական անցուդարձի ամբողջական փաստերի վրա հիմնված իրատես հայացքի համար։ Միշտ շնորհակալ եմ պատմաբան, պետական քաղաքական գործիչԿտրիճ Սարդարյանին՝ քաղաքական գործունեություն իմ 1989թ. մուտքի մենթորության համար։ 

Կարդացեք, շնորհակալությամբ կարձագանքեմ։ 

#1900

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Անհատականության՝ փորձով ու համարձակությամբ լի կապոցներ….

Լիլիթ Բլեյանը գործերով դեռ Վիեննայում է՝ իմ խելացի-նպատակասլաց-հաջողակ մեծ աղջիկը: Ու իր կլոնը երեկ Մարմարյա սրահում էր… Որքա՜ն մեծացավ, օրիորդանում է Դպրոց-պարտեզի երկրորդ դասարանցի Սոնան… Հուզվեցի մեդիաուրբաթ-համերգին… Որքա՜ն ջանացինք ես, Դավիթն

Գլխավորը՝ համերաշխություն…

Գումարած ազատություն, ինքնուրույնություն, ստեղծականություն, առաջադիմություն… Խոսք Մարդամեջ 2021 սոցիալական նորարարության առցանց հավաքում։  Տեսանյութը՝ Քնարիկ Ներսիսյանի  

Ծափեր, ծափեր… Ամեն անձրև արև մ’ունի իրմեն վերջ…

Իմ երեկվա օրը կմնա, մնաց, ահա, իմ ականջներում որպես ծափեր… Մարմարյա սրահում երեկ ընդհանուր պարապմունքին ներկայացրի 2015-2016 ուստարում Ավագ դպրոց-վարժարանի ղեկավար Մարթա Ասատրյանին ու Գեղարվեստի ավագ դպրոցի ղեկավար Մարգարիտ Սարգսյանին…