#2052
#2052
Գիտեի՝ ինչի մասին պիտի պատմեմ—գրեմ․․․ Վեր կացա ու առավոտ—գիշերով իմ մահճակալից նեղ անցումով, ընդարձակ հյուրասենյակով մինչև աշխարհի իմ անկյուն, գրասեղան՝ Խանջյան փողոցի մեր բնակարանի հարավ—արևմուտք նայող պատուհանի մոտ, հասա զգույշ՝ մի
Գտեք «խաղացող խոսքի» հեղինակին. մի տեղ նշել եմ հետաքրքիր այս կապակցությունն ու մոռացել հեղինակին… Իմ խոսքը-գիրը, հեծանվի պես, ասել եմ, իմ խաղընկերն է. իմ հետ նրա շփումը չի կարող բնական-օրգանական
Երբ… Գնում ես ամպերի միջով, Եվ հանկարծ լեռան կածանում Անձրևի տակ՝ ծաղկած բալենի: Քիթո Մրգատու ծառը, հատկապես, բալենին Բանգլադեշում, այստեղ ապրել-աշխատելու-լինելու իմ 30 տարով գիտեմ, իրեն լավ է զգում… Բա