Հիմա կարող ենք ասել, որ ամեն ինչ հասկանում ենք․․․

Այս էր Դավիթ Բլեյանի առաջին եզրակացությունը, որ հնչեց Երևանի «Զվարթնոց» օդակայանից Ստեփան հորեղբոր մեքենայով դուրս գալիս… Հուլիսի 18-19-ի գիշերահավասարին 16-օրյա բացակայությունից հետո Երևանում էինք Արմինեի ու Դավթի հետ…  Հասկանո՞ւմ ենք ամեն

Ի՞նչխ թե մինուս երեսուն…

Երբ մենք ենք՝ ջերմեռանդությամբ մեր․․․ Մենք-ը ավագ դպրոցի Մարթա Ասատրյանի նախագծային խումբն է՝ Շիրակից կրթահամալիրի բանգլադեշում ստացած  ջերմեռանդությամբ վերադարձած։ 

Ես սրանով կարող եմ… տիեզերք հասնել…

Շուշան քույրիկը Վիեննայից Դավիթ եղբորը մի պայուսակ-ուսապարկ է ուղարկել, այնպիսի, որ Դավիթը հագել ու պատրաստ է… —  Պա՜պ, ես սրանով կարող եմ… տիեզերք հասնել… ոնց որ հրթիռ լինի, ես էլ՝