Ես չեմ կարող չշարունակել իմ երեկվա գիրը-պատումը․ նախ՝ որովհետև Բլեյան դպրոց-կրթահամալիրը ունի նաև Արևելյան և Հյուսիսային դպրոց-պարտեզներ, և որ, մայիսյան օրացույցով բացօթյա լողափերի-լողավազանների կարգավորման-տեղադրման շրջանն է, իսկ ամենասեբաստացիական հունիսին՝  ուսումնական ճամբարներ հեղինակային մանկավարժությամբ ստեղծված․․․

Փոփոխությունները Արևելյան դպրոցում նախագծված-ուղղված են նկուղային տարածքը ամբողջական օգտագործելուն, կբերեն նոր լանջերի, նոր խաղադաշտի ստեղծմանը․․․ Արևելյան դպրոցի աշխարհագրական դիրքը միշտ էլ խելամիտ է օգտագործել Նառա Նիկողոսյանը իր ընկերների հետ, և՛ Քոլեջի, և՛ Մայր դպրոցի, և՛ հարևան մանկապարտեզի դաշտերը, տարածքները դարձել են ամենօրյա-անընդհատ օգտագործվող Արևելյան դպրոց-պարտեզի սաների, սովորողների կողմից․․․ 

Երեկ ես հեռու-հեռվից, իսկ առավոտյան մեդիայով հետևում էի հեծանվային,  ինքնագլորային եռամարտի հերթական ստուգատեսին, որն անցկացնում են Բլեյան դպրոցի Հյուսիսի սաները բոլոր տարիքի, մանկավարժների-ծնողների անմիջական մասնակցությամբ, Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու հրապարակից դեպի երիտասարդական «Վահան Զատիկյան» այգի ձգվող կանաչ-խնամված, հիմա նաև զով-ջրավազանով ընդարձակ այգում, հանրային տարածքում․․․ Սա էլ դպրոցի դիրքի հնարավորությունների խելամիտ օգտվել է։ Հյուսիսն ունի օբյեկտիվ դժվարություն, որ առանց իր կրթական համայնքի բոլոր ուժերի հետևողական համախմբման, այսպես ասենք, միայն Բլեյանով, կրթահամալիր-կազմակերպությամբ, լուծելի չէ։ Հյուսիսի դպրոց-պարտեզը, կրթահամալիրի Գեղարվեստի ուսումնական կենտրոնով-կերպարվեստով, Վիգեն Ավետիս քանդակի դպրոցով, նրա կազմում գործող ոսկերչականով, երաժշտության լաբորատորիայով, կրթական պարտեզի գրասենյակով լրիվ՝ քառակուսի մետրի ճշտությամբ, օգտագործել է ինչպես իր շենքային, այնպես և բակային-հողային հնարավորությունները․․․ Համեցեք, քայլեք օրվա ընթացքում, ձեր ընտրությամբ. կտեսնեք, որ Հյուսիս-գեղարվեստում սովորողներն էլի որևէ ստանդարտով մարզադաշտի, անգամ գնդակով խաղալու տարածք չունեն․․․ Մյուս կողմից հարևան թիվ 76 քաղաքային  մանկապարտեզն ունի տարածք, հատկապես հարավ-արևելք ձգվող, որ երբևէ չի օգտագործել, բարձիթողի է, ու չի երևում ինչպես է գործածելու նպատակային․․․ Ջանքերի մեկտեղումով կրթական պարտեզ նախագծի ծավալումը՝ որպես համայնք-բնակավայրի զարգացման ամբողջական նախագիծ, թույլ կտա հենց կրթահամալիրի-Հյուսիսի միջոցներով կարճ ժամանակում ունենալ խաղադաշտ, որ ոչ միայն չի խանգարի թիվ 76 մանկապարտեզին ու շրջակա բնակելիներին, այլև համատեղ օգտագործման աշխույժի կենտրոն կդառնա կանաչող պուրակում։ Սա է ճանապարհը ավելի լավը ունենալու։ Եվ սա Հյուսիսի կրթական համայնքի, մանկավարժական հավաքանիի համար իր ինքնաբավարարության-հասունության դրսևորման խնդիր է, օրակարգ հանրային։ 

Երեկ, իմացաք, մենք աշխատանքային մի խմբով՝ Սուսան Մարկոսյան, Գևորգ Հակոբյան, Մարթա Ասատրյան, Աշոտ Բլեյան,  նախօրոք ձևավորված օրակարգով կրթահամալիր-փորձարարական հետազոտական միավորման  լուծման կարոտ խնդիրների, կրթության-գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության աշխատանքային քննարկման մասնակիցներ էինք, փոխնախարար Ժաննա Անդրեասյանի, հանրակրթության վարչության նոր պետ Արսեն Բաղդասարյանի, հանրակրթության և արտադպրոցական կրթության քաղաքականության մշակման և վերլուծության բաժնի պետ Անուշ Լալազարյանի մասնակցությամբ։ Իմ օրագիրը թույլ է տալիս մասնակցային ուղիղ միջամտություն, ավելի հավաստի-հետաքրքիր պատումը դարձնելու համար։ Լսենք Սուսան Մարկոսյանի կարճ գնահատականը կատարվողին,  որ վստահ եմ, կրթահամալիրի զարգացման անխափան ուղին է։ 

#2060

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հեծանվի ու արևի պաշտամունքի հուլիս…

Դավիթ Բլեյանի նման  ես էլ օրվա մեջ սկսել  եմ «ինչո՞ւ չի կարելի, որ անեմ, ի՞նչ կլինի, ասա տեսնեմ» հարցը գործածել… Մեր նախաձեռնությամբ կրթահամալիրում սկսված հանրապետության հասարակագետ ուսուցիչների հավաք-ամառային դպրոցին մասնակցեցի

Անպայման պայման, որպես օրվա գիր…

Երբ ուղիղ ժամը 5-ին առտու բացում եմ մեծ նոթբուքը Արմինեի-Դավթի (Դավիթն իր ուսումնական նոթբուքի էկրանը կոտրել է), հանկարծ հնչում է Մոցարտի՝ երեխաների քնի համար ընտրված երաժշտությունից… Իրիկունը 10-ին մոտ մորաքրոջ տանը գիշերումով երանություն-առանձնացումից

Կրկնելով Գյոթեին՝ գնահատել նշանակում է ստեղծել

Զայրույթը չի զարդարում. տանում է: Զայրույթը մսխում է: Ոչ մի արդարացում: Երեկ ես զայրացա և չմասնակցեցի կրթահամալիրի Գեղարվեստի ավագ դպրոցի ցուցասրահում սպասված ցուցադրության բացմանը: Հետո մտա Գեղարվեստ. այնքա՜ն լուռ էր,