Իսկ ես մաքրվեցի-խաղաղվեցի. լավ էր, որ իմ քույրիկներ Նազենիների՝ աստղ ու կրտսեր, Սուսան և Էդիտ Հովհաննիսյանների հետ մեր Նեկտարենց հյուր եղա: Որքա՜ն կարևոր ժամանակ անցկացրի Դավթի հետ տիկին Ֆրիդայի՝ Տիգրան Հայրապետյանի, միշտ պայծառ մեր Տիգրանի մայրիկի տանը… Բարի կիրակի եղավ:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ուրիշի համար ոչինչ չենք անելու… Մեր կյանքն ենք ապրում…

Դավիթ Բլեյանն ինչ համով-լավ ուտելու բան տեսնում է տանը, ուրախանում է. — Ուզում եմ տանեմ ընկերներիս հետ ուտեմ… Ու տանում է՝ սալոր, խնձոր, ձմերուկ, դեղձ… շոկոլադ… — Քիչ ա, մա՛մ,-

Գյումրի՞ գնաց Շուշանը, թե՞ Վիեննա

Շուշան Բլեյանը, ով իր մատղաշ տարիքում մասնագիտական կրթության հարուստ փորձ ունի, երեկ ժամանակ էր գտել, 1 օրով ուսումնական Գյումրիից այցելել Երևան՝ ամենահարազատներին տեսնելու… Հիմա, երբ ընթերցողը կարդում է այս գիրը՝

Անգին զրույցով ու հանկարածահաս զգացումներով այլակերպության կիրակի

«Էլ ի՞նչ ասեմ ես ձեզ․ անիմաստ են բառերը, Գուցե ա՛յն միայն, որ վախճանվելը վիճակված է, ավա՜ղ, յուրաքանչյուրիս․․․»