Չարենցը Տերյանին էր դիմում՝ իր ինքնազարմանքն արտահայտելու համար.

Սի՜րտ, քնքշությո՜ւն, սանտիմե՜նտ, — ե՜րգ, և՜ ցնորք, և՜ թախիծ…
Ո՞նց ապրեցիր աշխարհում, այս ահեղ դարում դու, Տերյա՛ն:

Հիմա մերն է՝ մեր բանաստեղծական ներաշխարհով ապրելու պահանջն ու այս ահեղ՝ անվերջ կարծր, բիրտ անհոգի դարձող արտակրթահամալիր Հայաստանը, նրան շարունակող աշխարհը… Համացանցի լրահոսը՝ այս աշխարհից ողջ գիշեր… այլ բովանդակությամբ: Աչքի անցկացրեք, եթե չօգնի, չի վնասի… Խնայում եմ ձեզ ու ընտրում թոփ եռյակը:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Գրողի՝ գրականությամբ զբաղվելու իրավունքի ժամանակը

2014թ. նոյեմբերի 11,12, 13-ի օրագրից Վանոյին ճանաչում եմ 1983 թ.-ից, երբ լույս տեսավ պատմվածքների «Կիրակի» ժողովածուն: Ես՝ հայագիտական թեքումով դասարանների ղեկավար, դպրոցի փոխտնօրեն, ակտիվ շփվում-հանդիպում էի ժամանակի գրողների, նկարիչների, երաժիշտների,

Կյանքը եռանկյունում ու եռանկյունուց դուրս…

— Պաˊպ, դինոզավրերն ինչո՞ւ վերացան,- առավոտ ժամը յոթին… ջրային հովազի նման լողարանում լողում և քննախույզ է անում Դավիթ Բլեյանը… որ պարզել է արդեն որերորդ անգամ՝ իˊնչ են ուտում, ում չեˊն

Ասել եմ`անկատար-կիսատ-պռատ խոստում-խնդիր չի լինելու, չի մնալու

Դավիթ Բլեյանը սիրում է հարցնել. — Ե՞րբ է բացվում լույսը, պա՛պ, դու գիտե՞ս… — Գիտեմ, Դավիթ, գիտեմ և ինչպես… Ես թողարկում եմ վեց հարյուր յոթանասունյոթերորդ գիրն ավանդական-հաստատուն-բնական ընթացակարգով. առտու գիշերվա