Newsbook.am
08.04.2015թ.

Հավանության արժանացնելով պարտադիր 12-ամյա կրթության օրենքի նախագիծը` փոխանակ ազատվելու հին, պարսավելի բարքերից, վերադառնում ենք հետխորհրդային շրջան, այն է` կեղծիքի, ձևականության և պարազիտիզմի շրջան: NewsBook-ի հետ զրույցում այս մասին ասաց ԿԳ նախկին նախարար, «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը:

«Ես այդպես էլ հիմնավորում չտեսա` ինչո՞ւ է վերջնականապես անցում կատարվում 12-ամյա պարտադիր կրթության: Իմ համոզմամբ` պարտադիր հանրակրթությունը պետք է սահմանվի 9 տարի: Անհասկանալի է` ինչի՞ է կոչված ներկայիս անգիրի դպրոցը, որը 12-ամյա «գլխատված» հանրակրթության մի մասն է: Սա ինքնուրույն, ինքնաբավ հանրակրթական ծրագիր չէ»,- համոզմունք հայտնեց նա:

Աշոտ Բլեյանի կարծիքով` 9-ամյա պարտադիր կրթություն ստացած մարդը պետք է ազատ լինի իր հետագա ընտրության մեջ` առանց կողմնակի պարտադրանքի տնօրինելու հետագա կրթությանն ուղղված իր ռեսուրսները` ժամանակն ու նյութական միջոցները: «Քաղաքացին ինքը պետք է որոշի` որտեղ ներդնել սեփական մտավոր ու ֆինանսական կապիտալը, սակայն նրան պարտադրվում է ավելորդ 3 տարով երկարաձգել ձևական բնույթ կրող կրթական գործընթացը: Սա ընդամենը կեղծ, դիպլոմի առուծախով զբաղվող, ժամանակ ու հնարավորություններ մսխող համակարգ է»,- ասաց նախկին նախարարը:

Հիշեցնենք, որ ԱԺ-ն այսօր հավանության է արժանացրել պարտադիր 12-ամյա կրթությանը (ներկայումս հանրակրթությունը 9-ամյա է): Օրինագիծն ընդունվել է 85 կողմ, 0 դեմ և 27 ձեռնպահ ձայներով: Օրենքն ուժի մեջ կմտնի 2017-ից:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Թթվասելուկով թթվածես… Տոն, որին սպասում ենք

Հա, սեբաստացիների տոնը սկսվում է թթուդրեքով… Առանց թթվի ի՜նչ հարիսա… Իսկ որպեսզի թթուն թթվի, այն պիտի դնես… ինչպես Մարինե Մարտիոսյանը՝ իր օգնական սովորողների ու նրանց ծնողների հետ՝ որպես ուսումնական աշխատանք… Թե

Կրթությունը պետք է թերապևտիկ նշանակություն ունենար, բուժեր մեզ….

«Մեր հանրակրթական դպրոցներում արձակուրդներից հետո դպրոցների դռները փակեցին և վերջ, երեխան գիտի, որ դպրոցի հետ գործ չունի: Մինչդեռ ոչ ֆորմալ կրթության հսկա տարածքը բաց է: Ամռան երեք ամսում երեխան ինչո՞վ

Փինաչիությունն արմատախիլ անելու մասին է 274-րդ գիրը

Արմինեն շաբաթվա ընթացքում իմ խաթեր ոտքի վրա էր մնում, դրանից իր հիվանդությունը, ավաղ, խորացավ… Առանց հարազատական դեսանտի գլուխ չես հանի. ի՜նչ լավ է, որ մարդ այսպիսի հարազատներ ունի… Իմ օրագրի