…. Իսկ Երեւանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանն այս թեման[1] արհեստական է համարում՝ ընդգծելով, որ իր համար առաջնայինը երեխաների անվտանգության հարցն է: «Ինձ թվում է՝ մենք բոլորս արհեստական խոսակցության մեջ ներքաշվեցինք: Ես, օրինակ, էական եմ համարում այն հարցը, թե այդ երեխաները, որ նստած են դպրոցում, դասի ժամանակ արկերից պաշտպանվա՞ծ են այսօր: Այն, որ առանձին դասեր բաց են թողնվում, դա կարող է լավ օրերում բերքահավաքի պատճառով լինել, համայնքը ունենար խնդիրներ, դպրոցը ներառվեր… Դպրոցը հետո կարող է անհատական պլան կազմելով լրացնել բաց թողածը: Օրինակ ես՝ որպես կրթահամալիրի տնօրեն, երեխայի՝ դպրոցում գտնվելու ընթացքում կրում եմ պատասխանատվություն նրա անվտանգության համար, հիմա գյուղի դպրոցում սովորողների անվտանգության համար պատասխանատվություն կրո՞ւմ է որեւէ մեկը: Ինձ համար մնացած խնդիրները դպրոցի խնդիրներ են, եւ լավ կլինի՝ այդ իրավասությունները լիարժեք դպրոցը օգտագործի, որ, այսպես ասած, սահմանային կրթություն, սահմանային դպրոց չլինի»:
Հոդվածը ամբողջությամբ` «Հայկական ժամանակ»-ում:
[1] ՀԺ-ն անդրադառնում է ՀՀ ԿԳ նախարար Արմեն Աշոտյանի ֆեյսբուքյան հրապարակմանը, որ սահմանամերձ գյուղերի այն դպրոցներում, որտեղ լարվածության պատճառով դասերն ընդհատվել էին, նախարարության նախաձեռնությամբ կկազմակերպվեն լրացուցիչ դասընթացներ՝ Հայաստանի լավագույն մասնագետների մասնակցությամբ:
