Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակի միջոցառումների տարի է մնում 2015-ը. մեր-իմ կյանքն է, ու իմ օրագիրը չի կարող շրջանցել այս փաստը… Հարութ Սասունյանը՝ ԱՄՆ «Կալիֆորնիա կուրիեր» թերթի հրատարակիչը և գլխավոր խմբագիրը, հայոց մեջ ճանաչված գործիչը գրում է. «Դեմ եմ առանց ցեղասպանության ճանաչման ու հատուցման Հայաստանի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների հաստատման»: Սրա՝ Հայաստանի և Թուրքիայի միջպետական հարաբերությունների վերաբերյալ խոսելիս մի պայման կա՝ Հայաստանում կամ Թուրքիայում ապրելը: Արի՛, ապրիր Հայաստանում, դարձիր մշտական բնակիչ, ինչքան ուզում ես՝ դեմ կամ կողմ խոսիր… Ինչպես ես իրավասու չեմ պայմաններ առաջարկելու ամերիկացիներին Թուրքիո հետ հարաբերությունների վերաբերյալ: Ապրել մարդավարի քո երկրում այսօր, ինքնադրսևորվել քո ողջ տաղանդով այսօր, այդ ինքնադրսևորման արդյունքում ու միջոցով շենացնել քո երկիրն այսօր ու անընդհատ… սրան ի՞նչ նախապայման եք հնարել, որի հոմանիշը մահանան չէ…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հոկտեմբերի 27-ից անցել է 15 տարի

Լրագրող Սիրանույշ Պապյանի հեռախոսազանգն ինձ բռնեց հոկտեմբերի 24-ին Խաչենի հովտում, Վանք գյուղից վեր, երբ Դավիթ Բլեյանի ու Արմինեի հետ, Շուշիի իմ բարեկամ Նազիկ Նալբանդյանի ուղեկցությամբ իջել էինք Գանձասարից ու Խաչենա

Մագադանից Բանգլադեշ՝ արթմնի. հա՛մ լուսաբաց, հա՛մ կյանք՝ հորիզոնում

Այնպես չէ, որ ես միշտ հաշտ եմ իմ օրագրապատումով  օրը,  իմ աշխատանքն այսպես ամեն օր առտու-գիշերվա չորսին սկսելու հետ… Հատկապես այսօր, հիմա, երբ արթնացել եմ ու դժկամությամբ արձանագրել՝ երեքի և

Փղի ատամի մածուկ Բանգլադեշում

Հավաստի լինելու համար ցուցադրում ենք` ոնց  է ատամի մածուկ ստանում Աղայան Դավիթը` որպես վեց տարեկանների համար բնագիտական ստուգատեսի առաջադրանքի կատարում: