«Ուսումնական ամառ» նախագծով 2015-ի երևանյան-բանգլադեշյան ամառային դպրոց-ճամբարների ձևավորման 1+1 սկզբունքը, շնորհիվ Միջին դպրոցի ճամբարի, ցույց տվեց իր կենսունակությունը: Այս սկզբո՞ւնքն է դրված դասվարների և սովորողների՝ այսօր մեկնարկող «Մաթեմատիկա-լող-շախմատ» ճամբարների հավաքագրման հիմքում… Ուրիշ ի՞նչ սկզբունք կարող է գործել. ուսուցիչ թե տարատարիք սովորող սեբաստացին գործուն չմասնակցի՞ իր անհատական կրթական պահանջով ստեղծված ամառային դպրոցի ձևավորմանը, մասնակիցների հավաքագրմանը: Ինչպե՞ս բաց հայտարարված արդեն տասնյակի չափ մեր ամառային բանգլադեշյան ուսումնական ճամբարները (ամառային դպրոցները) իրական բաց լինեն իրենց մասնակիցների կազմով՝ սեբաստացի և ոչ սեբաստացի հավասար ընդգրկումով: Ուսուցման կազմակերպումը բոլոր ձևերում, կրթական բոլոր աստիճաններում ու ծրագրերում պիտի անհատականացվի: 1+1-ը մատչելի, խնայող է դարձնում նման ճամբարների հավաքագրումը, դրանց գործունեության հանրայնացումը… Իմ ասածը վերաբերում է և՛ ֆիզիկական, և՛ մեդիա միջավայրին…
Հուլիս է, ու իմ պատումը հուլիսյան է… Իմ առօրյան-կենցաղը՝ տանը թե կրթահամալիրում, հուլիսյան-արձակուրդային կամավոր-աշխատանքային է… Ես երեք օր՝ հուլիսի 11-ին, 12-ին, 13-ին չեմ եղել կրթահամալիրի Բանգլադեշում… Այսպես քիչ, շատ քի՜չ է լինում… Իմ գլխավոր մտածումը, իհարկե, ծառերն են, տնկիները, կրթահամալիրի դպրոցի կանաչ տարածքների ոռոգումը… Ջրի պակասի խնդիրը չէ, այլ բարեխղճության: Ոռոգելը շարունակում է միջոցառում մնալ քաղաքում (միա՞յն քաղաքում)՝ միայն թե ծառերը կենդանի մնան… ոչ թե ամառային նպաստավոր ռեժիմով կանաչի աճ լինի… Ինչպիսի՞ն է վիճակը կրթահամալիրի Բանգլադեշում։ Ես խնդրել էի՝ որպես նախագծային ուսումնական աշխատանք, սրա վերահսկողությամբ, ուսումնասիրությամբ զբաղվեն կրթահամալիրի բնապահպան-տեսուչները։ Սովորողների և ուսուցիչների ներգրավվածությունը հուլիս-օգոստոսյան խնամքին կարո՞ղ է դիտվել որպես նախագծային ուսուցման պայման: Նախագծային ուսուցումը կարող է տևել 12 ամիս՝ հատկապես ընդգրկելով արձակուրդային շրջաններն ամառային, գարնանային, աշնանային, ձմեռային… Թե՞ կամավորական, արձակուրդին այլ ռեժիմով ու բովանդակությամբ ուսումնական աշխատանքը մարդու իրավունքի ոտնահարում է. ինչո՞ւ: