Մենք շտապում ենք. հիշեցնեմ, որ իմ Շուշան Բլեյանի երևանյան հեռախոսային կապը վերականգնվել է, Շուշանն Օպերայից իջնում է ինձ, Արմինեին ու Դավթին այցելելու…

Շուշանը ոգևորված է իմ հեծանիվով այնքան, որ չի էլ նկատում, որ մազերս կտրել եմ տվել… Շե՛ն մնա իմ հավատարիմ Իսրայել վարպետը… Ես Շուշանին ճանապարհում եմ հեծանվով՝ ցուցադրական մի հատված հետպնդելով Շուշանի տաքսի մեքենային…Առաջիկա իմ ու Շուշանի անելիքը Շուշանի հոբելյանական մենահամերգի օրվա, ձևի ճշտումն է… Իմ 20 տարեկան դարձող ծաղիկ-աղջիկը վճռական է տրամադրված…
– Շուշոն երգի, մենք էլ լսենք-ծափ տանք, հայրիկ,- սիրում է կրկնել Դավիթ Բլեյանը:
Ես ուժեղացնում եմ նրա սպասումը…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Երբ կարոտում ես գուրգուրելու չափ

Հենց այդպես, գուրգուրելու չափ կարոտել էի հեծանիվս մեղրաձորյան երեք օրում: Հեծանիվս, գիտեք, երկտեղանի է, Արմինեն այդպես էլ հեծանիվին մոտ չեկավ, չնայած իր հեծանիվն եկել հասել է Մեղրաձոր ու արշավախմբային ճամբարի

Քառատրոփ՝ «Յավաշ-կամաց» համաժողովին մասնակցելու և… Կարդացե՛ք…

«Յավաշ-կամաց» օգոստոսի 9-16-ը Աղվերանում կազմակերպվող ամառային դպրոցին մեկ օրով՝ օգոստոսի 10-ին մասնակցելու և «Փոխելով կրթական պարադիգմաները» ընդգրկուն թեմայով ելույթ ունենալու խոստում ես տվել էի 1 ամիս առաջ, իմ լավ բարեկամ Արթուր

Դե, ձեր մեռելն եկեք տարեք

— Դավիթ, ժամը երեքն է,- պատանդի վիճակում, դատապարտվածի նման խնդրում եմ ես. – Լավ չէ, որ ժամը երեքն է, լավ կլիներ՝ երկուսը լիներ գիշերվա: Հետո կլինե՞ր երեքը գիշերվա, հետո՝ չորսը գիշերվա,