Կիրակի իմ քույր Էմմայի ծննդյան օրն էր. Էմման պիտի մեզ հավաքեր՝ հավաքեց։ Ինձ այնքա՜ն լավ էի զգում հարազատ մարդկանց մեծ խմբի հետ, Օհանավանում, իմ փեսա Գարիկի խնամած այգում, իմ սքանչելի Սուսան, Էդիտա, Նազենի Հովհաննիսյան-Բլեյան քույրիկների հոգատարությամբ շրջապատված… Ու ոչ մի կասկած, Էմման միշտ կլինի այսպիսին, քանի մենք կանք, մեզ այսպես կհավաքի, խնամված կլինեն և՛ իր գերեզմանը, և՛ իր համար մտածված Օհանավանի տունն ու այգին… Շնորհակալ եմ, քույրիկնե´ր: