Ֆրանսիայի նախագահ Օլանդն արդեն Բաքվումէ՝ Ծիծեռնակաբերդից Բաքու։ Ախ, այս ծվծվան ֆրանսիացիք, ասում էր պատմաբան Լեոն։ Իսկ Բելոռուսի նախագահ, Եվրասիական տնտեսական միության հիմնադիրներից Լուկաշենկոն ապրիլի 23-ին Թբիլիսի հասավ, Երևան՝ ոչ։ Թբիլիսիում դեսպանատուն է բացելու։  Եվ «24/04.» համաշխարհային սիմֆոնիկ նվագախմբի բացառիկ ելույթը Երևանում ես լսեցի մինչև վերջ… Ապրիլի 24-ը ազգովին անցկացրինք արարողակարգի մեջ։ Սոցիոլոգ Տիգրան Մաթոսյանը սա անվանում է««արարողակարգ առանց մտորումների», որը չի համապատասխանում երկրի կարիքներին: «Հայաստանն ունի բազմաթիվ խնդիրներ, և ես ցանկանում եմ, որ հարյուրերորդ տարելիցը առիթ լինի դրանց վրա ազդելու համար»,- ասել է նա: «Հայաստանը ցանկանում է լինել ժողովրդավարական, բայց դա այդպես չէ: Կա հսկայական սոցիալական անարդարություն: Դա անընդունելի է ցեղասպանությունից տուժած ժողովրդի համար»:

Ապրիլի 24-ը Հայաստանում ընտանեկան արձագանքման օր է, չէ՞, և լավ է, որ այդպես է։ Ամենաշատը ազդում-հուզում-միավորում է խմբերով-ընտանիքներով մարդկային անվերջանալի ելքը դեպի հուշահամալիր-Ծիծեռնակի բերդը… զուսպ, միասին, անխոս, անընդհատ… Տեղին էր մարդկային հոսքին ուղեկցող կենդանի-չընդհատվող երգեցողությունը։ Նույնքան տպավորիչ էր դա, ինչքան «Սիսթեմի» ռոք-համերգը, որից, մեր մեջ ասած, ինձ պատանիների-երիտասարդների ուրախությունը մնաց, և Համաշխարհային սիմֆոնիկ նվագախմբի համերգը, որը, այ, իմն է… Լավ է, որ ընտրություն կար…

Ապրիլքսանչորսյան լրատվությունից առանձնացնում-կարևորում եմ Թուրքիայում կատարվածը, հատկապես հիմա։ Ես առանձին հանդես կգամ, բայց տպավորություն է, որ Եվրոպան և Ռուսաստանն օգտագործում են Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հարցը անկախ քաղաքականություն վարող Թուրքիային սանձելու համար։

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

«ԵՍ ՄԵԿՆ ԵՄ ՆՐԱՆՑԻՑ»

«Ինչ՞ու ինձ և Տեր- Պետրոսյանին սատարող մյուս տասնյակ հազարավորներին մարտի մեկի դեպքերի առիթով հարուցված քրեական գործում չեն ներգրավում իբրեւ մեղադրյալ, վկա կամ տուժող»,-հարցնում է Աշոտ Բլեյանը… «Հացադուլ հայտարարած մարդիկ իմ

Սեբաստացի ընթերցողի մասին ու նրա համար

Կրթահամալիրի հոմանիշներին ավելացնում եմ ութերորդը՝ կրթահամալիր-գրադարան-ընթերցարան, ու դնում եմ այն առաջին տեղում, որքան էլ այն բոլոր յոթի մեջ ներառված է… Տպագիր, մեդիա, խառը, սեբաստացին՝ մեծ ու պստիկ, ընթերցող պիտի լինի… Բոլոր ժամանակներում,

Երբ կարոտում ես գուրգուրելու չափ

Հենց այդպես, գուրգուրելու չափ կարոտել էի հեծանիվս մեղրաձորյան երեք օրում: Հեծանիվս, գիտեք, երկտեղանի է, Արմինեն այդպես էլ հեծանիվին մոտ չեկավ, չնայած իր հեծանիվն եկել հասել է Մեղրաձոր ու արշավախմբային ճամբարի