Շուշան Բլեյանը որտե՞ղ է՝ հարցրեք… Չիմացա՞ք: Իտալական Վերոնա քաղաքում: Այո, Շեքսպիրի հայտնի հերոսների՝ Ռոմեոյի և Ջուլիետի սիրո քաղաքում… Ինչպե՞ս և ինչո՞ւ է Վիեննայի կոնսերվատորիայի ուսանող Շուշանը հայտնվել Վերոնայում… Հետաքրքիր պատմություն է: Լսեք: Նախ՝ Ավստրիայում, ինչպես Եվրոպական շատ երկրներում, կա զատկական արձակուրդ, որ Վիեննայում, Շուշանի կոնսերվատորիայում տևում է 10 օր՝ մարտի 29-ից ապրիլի 8-ը: Շուշանը, հիշում եք, Վարժարանում սովորելու շրջանում 2011-ին կրթահամալիրի տիեզերագետների խմբի հետ եղել է Իզմիրի միջազգային տիեզերագիտական ճամբարում… Հենց այստեղ էլ ծանոթացել-մտերմացել է Իտալիայից ժամանած խմբի Սառա անունով աղջկա հետ: Մեդիան, ֆեյսբուքը հավատարմության-համերաշխության-ընկերության հաստատման-պահպանման հիանալի միջոց են… Եվ ահա Շուշանի Իզմիրի ընկերուհին, որ սովորում է Վերոնայի ավագ դպրոց-քոլեջի ավարտական կուրսում, Շուշանին հրավիրել է իրենց տուն՝ Վերոնա՝ միասին Զատիկ նշելու… Այ, այսպես են Զատիկ տոնում… Թե չէ, հայերին թվում է՝ իրենք են, ու իրենց՝ ձու ներկելու, ձվի-կանաչիի թանկ-էժանի պատմությունն ու կենցաղային հոգս դարձած տոնը…
Մնացածը, ինչպես ասում են, տեխնիկայի հարց է: Շուշանը նստել է ավստրիական` իր հավանած գնացքներն ու 10 ժամ հետո գրկախառնվել իր հավատարիմ իզմիրյան ընկերուհու հետ… Դեռ միասին Վենետիկում պիտի լինեն. պարզվում է՝ 2 ժամվա ճամփա է Վերոնայից: Ինչո՞ւ հիշեցի, կարոտե՞լ եմ Շուշանին… Միշտ:

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Կախարդական գուլպան ինչո՞ւ գնաց

— Հայրիկ, կախարդական գուլպան ինչո՞ւ գնաց…- հարցնում է  գործով տուժող մեր  Դավիթ Բլեյանն ավտոմեքենայում, օրվա վերջին, երբ մենք հանդիպել ենք վերջապես՝ իմ սանիկ, մեր սիրելի երաժիշտ-կոմիտասագետ Արթուր Շահնազարյանին այցելելու համար:

Մեր` որպես հավաքականություն, մոբիլ ու խիզախ գործելու ժամանակը

Մոբիլ՝ այսպես են գործում. որոշեցի առավոտ 7-ին ճանապարհել Գյումրի գնացքով մեկնող իմ Տաթևիկին Բլեյան ու թոռնուհի Արևիկին, երբ ավարտել էի օրվա գիրը, երբ Արմինեն ու Դավիթ Բլեյանը շարունակում էին իրենց

Բարեկենդանի մեծացող աշխարհը

Բուն Բարեկենդանը ես անցկացրի տանը՝ մի խումբ հարազատների հետ… Ստեփան եղբոր՝ Դավթի հորեղբոր, ով երկարատև բուժումից հետո իսկական նվեր էր մեզ, այնպես, որ արժանացավ խորովածի կրակը վառելու պատվին… Իմ հարգելի ճարտարապետ-ուսուցիչ