Փրկությանդ արև Վահագնին տեսար․․․ 

Ձեզ համար պատրաստվում եմ կարդալ Չարենցի 1915-1916-ի շարքը, որը հատուկ ինձ համար ընտրել է Հրանտ Մաթևոսյանը։ Մինչ այդ դուքայս հղումովբերանացի արեք, պատրաստվեք ինձ լսելու։ 

Ուսումնականնոյեմբերը՝ իր արձակուրդային «Շեմին ուսումնական նոյեմբերն է» ուղեցույցով, այսօր սկսվող«Ուսումնական նոյեմբեր»շարունակությամբ, ընդունեք որպես անհրաժեշտ զինանոցհանդերձանք յուրաքանչյուրի՝ ողջ ուժովթափով հանդես գալու, դրսևորվելու, որ յուրաքանչյուրս հաղթենք, սկսած սեբաստացի երկու տարեկանից։ Հիմա, երբ պատերազմի առաջնագծում քո ուսուցիչներն են՝ Դավիթը Պետրոսյան, Նարեկը Կարապետյան, Ռոբերտը Խաչատրյան, Արմանը Սահակյան, քո հայրերըմայրերըեղբայրները, հարազատները, ծանոթանծանոթ, Տիարի իրավունքով, ասում եմ՝ առաջնագծում՝ ինչպես առաջնագծում, էլ մեծ ու պստիկ չկա, ամենքն իր բանին պիտի լինի։ Լիարժեք գործի՛ր քո անհատական ուսումնական կյանքովպլանով՝ իրավիճակին համապատասխան եղիր։ 2019-ի նոյեմբերի ուսումնական շաբաթը՝ սեբաստացու տոնըօրերը, 2020-ին ընդարձակվել է, դարձել ողջ նոյեմբերը՝ որպես երկրագործություն ու ստեղծումի՝ կարողության ստուգատես ուսումնական։ Այսպիսին է մեր հեղինակային մանկավարժությունը՝ մեր այսօրվա կյանքով հաստատված։ 

Նոյեմբերյան ուսումնական օրացույցն իր ուղեցույցով չվերապատմեմ, ավարտեմ Տիարի իմ գիրը Չարենցի այսպիսի մի շրջանի՝ 1915-1916-ի դիմումով. 

Ողջո՜ւյն քեզ, անհայտ, անծանոթ ընկեր,
Խաղաղությո՜ւն քեզ, հեռավոր եղբայր.
Ողջո՜ւյն ձեզ վաղվա չծնված կյանքեր:
Ես՝ եղբայրորեն ու մտերմաբար՝
Ողջունում եմ ձեզ անցած խավարի
Իմաստուն, տխուր ժպիտով բարի  

#1895

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ապագան հայրենիքում պատկերացնելու դժվարությունը․․․

Որտեղ հայն ապրում է, այնտեղ է նրա տունը, պետք չէ այն սփյուռք անվանել․․․- այսպես է ասում Ամերիկայում բնակվող երաժիշտ Արտո Թունջբոյաջյանը։- Տարին 3-4 անգամյա պարբերականությամբ եմ Հայաստան այցելում։ Այն անգամ մի փոքր

Հա, ես Զանգու աշխարհի Կոլումբոսն եմ․․․

Չափահաս մարդը՝ երևանցի ուսուցիչը, կանգնած Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկին, չգիտի, քայլելով  մինչև մեքենաների ճանապարհով կիրճի աջ շրջադարձը, չի տեսնում՝ ո՛ր կողմում է Զանգուն։ Կիրճը-գետը ծածկել են մի տեսակ հետևողական քաղաքաշինությամբ՝ Պռոշյանով մինչև

Դեռ ինչե՜ր են լինելու. օյ, օյ, օյ…

Օրագրի ուշադիր ընթերցողը հետաքրքրվում է իմ տոնական փոստով. ուզում է, որ ես առանձնացնեմ դրանից ամենա…, տեղին բառ եմ փնտրում՝ ամենա…, ու չեմ գտնում: Շնորհակալ եմ յուրաքանչյուրին, ով այս առիթը՝ ուսուցչի