Աղջկա իրավունքով ներխուժում տիարի բլոգ՝ որպես քաղաքացու խաղաղ նախաձեռնություն։
Զարուհի Առաքելյան 

Դեկտեմբերի 25-ին կրթահամալիրում հյուր էին Շանհայի «Չինական (Հան) ակադեմիա» կրթահամալիրի միջազգային տնօրեն Վահագն Վարդանյանը և  ԵՊՀ տնտեսագիտության և կառավարման ֆակուլտետի հետազոտությունների գործարարության կենտրոնի տնօրեն Մերուժան Գալստյանը։
Բովանդակալից շրջայցը սկսվեց Մեդիակենտրոնից ու տարածվեց կրթահամալիրի տոնախմբություններով Հյուսիսից Քոլեջ, Արևելքից Մայր դպրոց: Վերնատներով ու բանգլադեշյան անցումներով, մաքուր-օդափոխված սրահներով ու պարտեզային խմբասենյակներով, բաց-թափանցիկ-հակաբացիլ միջավայրի ցուցադրումով հասանք Ավագ դպրոցի տոնախմբությանը:

Շրջայցի ընթացքում պայմանավորվեցինք, որ կրթահամալիրում սկիզբ է դրվելու չինարենի ուսուցմանը, ունենալու ենք համագործակցային նախագծեր կրթահամալիրի Բանգլադեշով՝ Չինաստան-Սինգապուր:
Հանդիպումն ամփոփվեց Մայր դպրոցում՝ Փոքր դահլիճում քննարկումով, մանկավարժական հայացքների փոխանակումներով, Նոր ուղի քաղաքացիական նախաձեռնության ներկայացումով: 

Կրթահամալիրի ավագ դպրոցի պատանիների, հասարակագիտության լաբորատորիայի հրավերով հանդիպում «Նոր ուղի» քաղաքացիական նախաձեռնության  հիմնադիր Աշոտ Բլեյանի հետ։ 

Հ.Գ.։ Կեցցես, Զառա աղջիկ, հիմա նաև՝ գործընկեր։ Քեզ հետ, ինչպես նաև քո աղջնակ Աննայի հետ, հետաքրքիր է։ Անցնենք այս ճանապարհը միասին, երեք սերնդով։ 

#1940

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Պատսպարվել ուրվականներից կարողանում եմ…

Գիրն իմ օրվա, պատումն այս նախապատմությո՞ւն ունի, թե՞ հանգամանքների հանդիպում-զուգադիպություն է… Օրեր առաջ Դավիթը Բլեյան, խոսքի մեջ իր նշանավոր անցումով, մեկ էլ՝ — Ուրվականներն ի՞նչ են… Ես ու Արմինեն, հանկարծակիի

Դավիթ Բլեյանը, Անահիտն ու Ավետիսը հանդիպեցին նշանավոր հայաթում… Ասենք՝ շնորհավո՜ր

Իսկական մեծ Ավետիս, ով ուրիշ դարձրեց հունիսի 2-ը՝ Գևորգ Հակոբյանի առաջնեկ Անահիտի ծննդյան օրը… Սքանչելի Անահիտ, այնքա՜ն նման արևոտ իր Անահիտ տատիկին՝ Գևորգի, Անաստասավանի Հակոբյանների այս նշանավոր հայաթի բոլոր մարդկանց,

Նոր գինին նոր տիկերի մեջ

Ուրբաթ առավոտյան մեծ խցանում առաջացավ մեր աչքի առաջ, մեր տանը, առավոտյան ժամը 8-ից սկսած, երբ թվում էր, մենք ընտանեկան սեբաստացիական եռյակով պատրաստ էինք տանից դուրս գալու… Արմինեն ոգևորված էր. —