Աղջկա իրավունքով ներխուժում տիարի բլոգ՝ որպես քաղաքացու խաղաղ նախաձեռնություն։
Զարուհի Առաքելյան 

Դեկտեմբերի 25-ին կրթահամալիրում հյուր էին Շանհայի «Չինական (Հան) ակադեմիա» կրթահամալիրի միջազգային տնօրեն Վահագն Վարդանյանը և  ԵՊՀ տնտեսագիտության և կառավարման ֆակուլտետի հետազոտությունների գործարարության կենտրոնի տնօրեն Մերուժան Գալստյանը։
Բովանդակալից շրջայցը սկսվեց Մեդիակենտրոնից ու տարածվեց կրթահամալիրի տոնախմբություններով Հյուսիսից Քոլեջ, Արևելքից Մայր դպրոց: Վերնատներով ու բանգլադեշյան անցումներով, մաքուր-օդափոխված սրահներով ու պարտեզային խմբասենյակներով, բաց-թափանցիկ-հակաբացիլ միջավայրի ցուցադրումով հասանք Ավագ դպրոցի տոնախմբությանը:

Շրջայցի ընթացքում պայմանավորվեցինք, որ կրթահամալիրում սկիզբ է դրվելու չինարենի ուսուցմանը, ունենալու ենք համագործակցային նախագծեր կրթահամալիրի Բանգլադեշով՝ Չինաստան-Սինգապուր:
Հանդիպումն ամփոփվեց Մայր դպրոցում՝ Փոքր դահլիճում քննարկումով, մանկավարժական հայացքների փոխանակումներով, Նոր ուղի քաղաքացիական նախաձեռնության ներկայացումով: 

Կրթահամալիրի ավագ դպրոցի պատանիների, հասարակագիտության լաբորատորիայի հրավերով հանդիպում «Նոր ուղի» քաղաքացիական նախաձեռնության  հիմնադիր Աշոտ Բլեյանի հետ։ 

Հ.Գ.։ Կեցցես, Զառա աղջիկ, հիմա նաև՝ գործընկեր։ Քեզ հետ, ինչպես նաև քո աղջնակ Աննայի հետ, հետաքրքիր է։ Անցնենք այս ճանապարհը միասին, երեք սերնդով։ 

#1940

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Երկու դարի արանքում, երկու քարի արանքում…

— Ոչինչ, ես էլ առանց սուզվելու-խաղալու ջուրը կմտնեմ… արագ մաքրվելու համար… Սա Դավթի առաջին պատասխան-փոխզիջումն է Արմինե մայրիկ-ուսուցչուհու ջղային արգելքին՝ առավոտ ժամը ութին. — Չէ՛, ոչ մի լողանալ, ես ուշանում

Գովք խաղողի, գինու և գեղեցիկ դպրության

Սոնա Փափազյան-Զառա Առաքելյան դուետը խոստանում է, չէ, սկսում է Դպրոց-պարտեզում, չէ, կրթահամալիրում ինքնուրույն գործունեությունը՝ որպես կառավարում… Տաթև Բլեյանը երեկ ստացավ «մանկավարժությամբ կրթահամալիրում ազատ գործելու հնարավորություն». իր ձևակերպումն է: Ու ձեր

Խուստուփ, խույս տալ ու տապ անել քեզ այս անգամ չի հաջողվի

Կապանում ես վաղուց չեմ եղել. հիմա  դժվարանում եմ հիշել՝ վերջին անգամ երբ… Մեղրիի ճանապարհին… Երկար՝ 350 կիլոմետրանոց ճամփան իմ սեբաստացի ընկերների հետ անցել եմ Խուստուփ լեռան կանչով։ Ողջ ճանապարհին էլ,