Միքայել անունով 5 տարեկանը՝ Ռուբենի հմայիչ որդին, հոր հետ մինչև 2020-ի պատերազմը հայտնվեց կրթահամալիրի Հյուսիսային դպրոց-պարտեզի 5 տարեկանների խմբում, սիրեց-սիրվեց, մեկ օր ու ․․․ անհետացավ․․․ Կյանք է, իր բարդություններով․․․ 

Օրեր առաջ Ռուբեն հայրիկն արդեն 6 տարեկան դարձած Միքայելի հետ-Միքայելի ուղղորդմամբ բռնում է իր սեբաստացի ընկերների ճամփան․․․ Հյուսիսում չեն մոռացել Միքայելին. քանդակի պարապմունքներ են գեղարվեստում՝ բոլորին տեղ կա․․․ Մյուս օրը Ռուբենը փորձում է տղային տանել Քոլեջի նախակրթարան․․․ Ինքը գիտի՝ ինչու․․․ Միքայելի փորը հանկարծ սկսում է ցավել, Քոլեջի փորձառու ղեկավար Տաթևը շատ արագ ախտորոշում է տղայի փորացավը․․․ Հյուսիսում Միքայելը թողել է մի աղջկա ու շտապում է նրա մոտ․․․ Քրիստինե-Մարի դաստիարակները մնացածը գիտեն․․․ Միքայելի հմայքին չի դիմանում Քնարիկ գեղարվեստի ղեկավարը․․․ Միքայելը Քնարիկի ձեռքը բռնում է և խնդրում, որ եթե ամեն օր իրեն կերակրի, ինքը ճաշիկը կուտի… Տեսանյութի առաջին մասն այդ մասին է։ 

Ռուբենի հետ մենք ընկերներ ենք։ Ես անցնում եմ Հյուսիսի նախակրթարանով, որ համոզվեմ՝ Միքայելն իր որոշման տերն է, ու հայտնվում եմ մեր վեց տարեկան դարձած Միքայելի ու իր երեսունի չափ ընկերների գերության մեջ․․․ Շրջափակումից այսպիսի ո՞նց դուրս գաս․․․ Ֆիլմի երկրորդ մասը՝ ուսուցչի օգնական Քրիստինեի, այդ մասին է։ Իրական պատմություն է մեր 200-ի չափ 6 տարեկան հերոսներից՝ այս անգամ Միքայելի մասին․․․ Յուրաքանչյուր սեբաստացի ընտանեկան խնամքով մի-մի անհատականություն, ֆիլմի հերոս․․․ 

#1982

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ապագայի՞ն ուղղված հաղորդագրություն

Դավթապատումից, ասում են՝ իմ օրագրի ամենակարդացվողից սկսենք… — Կտանեն պլանշետը, կուկուները կիմանան սև շորերով գողա, կհարձակվեն վրան, կտան-կջարդեն,- ասում է Դավիթը, երբ խոսք ենք բացում իր պլանշետը պարտեզ տանելու մասին…

Որ աշնան ցնծուն տագնապում, արշավող ցրտերի դիմաց․․․ հաշվիչին նայեք․ 1497-րդ գիրն է

Այս հարցախեղդը տոնական, որին ես դիմադրեցի՝ որքան կարող էի, Դավիթը հետաձգեց՝ որքան Լուսինե Փաշայան ուսուցչի առաջադրանքի վերջին ժամկետն էր, Արմինեն, Աստղիկով տարված, ձգեց հարցազրույցի մոնտաժն այնքան, մինչև Լուսինե ընկերուհին օգնության

Գիր անձնական՝ որպես շարունակություն Դավթի ծննդյան օրվա…

Երեկվա իմ գրի «Իմ ծնունդն արդեն սկսվե՞լ ա» վերնագիրը Դավիթ Բլեյանը նետեց հենց առավոտյան, երբ իջավ մեր մահճակալից… Հետո այսպես խոսեց Դավիթը… խոհանոցում, լողարանում, մեքենայի մեջ. — Բոլորը ուրախացե՞լ են, պապ։